WAYANADAN
Dr.AzeezTharuvana.Writer and Assistant Professor,Farook College,Dept.of malayalam. Born in Wayanad. Studied in ; University of Calicut; ; PhD from Calicut University on ‘The Folk Versions of Epic Stories in Wayanad’. Works: Bhasheer Phalithangal , Vidyabhyasa Chinthakal ; Basheer Sambhashanangal ; Pranayavum Dhyanavum (Love and Meditation of Khalil Gibran); Wayanadan Ramayanam,PK Kalan-adivasi jeevithathinte samara mukham,60 jibran kathakal,The ramayanas of wayanad(english),
24 November, 2013
18 July, 2013
ആദിവാസികള് വംശനാശത്തിലേക്ക്
ഡോ. അസീസ് തരുവണ

കേരളത്തിലെ ആദിവാസികള് ഇനി എത്രനാള്
നമുക്കിടയിലുണ്ടാവും എന്ന ചോദ്യം നാള്ക്കുനാള് പ്രസക്തമാവുകയാണ്.
പട്ടിണിയും മാറാരോഗങ്ങളും ആസൂത്രിതമായ വന്ധ്യംകരണവുമടക്കമുള്ള നിരവധി
നീറുന്ന പ്രശ്നങ്ങളാല് കേരളത്തിലെ പ്രബല ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങള് അതിവേഗം
‘വംശനാശ’ത്തിന് വിധേയമാവുകയാണെന്ന് പഠനങ്ങള് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
പുന$സൃഷ്ടിക്കാനാവാത്തവിധം ചില ജീവിവര്ഗങ്ങള് വംശനാശമടയുന്നതുപോലെ ചില
ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങള് ഇതിനകം അപ്രത്യക്ഷമായിക്കഴിഞ്ഞു. അടുത്ത ഏതാനും
വര്ഷങ്ങള്ക്കകം മറ്റു ചില വിഭാഗങ്ങള്കൂടി ഇല്ലാതാകാന് പോവുകയാണ്.
ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളോട് മുഖ്യധാരാ സമൂഹം പുലര്ത്തുന്ന സമീപനങ്ങളില് മാറ്റമുണ്ടാവാതിരിക്കുകയും അമിത മദ്യാസക്തിയടക്കമുള്ള ജീവിതരീതികളില്നിന്ന് ആദിവാസികളിലെ ചില വിഭാഗങ്ങളെങ്കിലും വിട്ടുനില്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കില് അടുത്ത ഏതാനും വര്ഷങ്ങള്ക്കകം ചില വിഭാഗങ്ങള് ഓര്മകള് മാത്രമാവും.
മുഖ്യധാരാ സമൂഹങ്ങളിലെ ജനസംഖ്യ ഓരോ ജനസംഖ്യാ കണക്കെടുപ്പിലും ക്രമാതീതമായി വര്ധിക്കുമ്പോള് ആദിവാസികളിലെ അംഗസംഖ്യ ആനുപാതികമായി വര്ധിക്കുന്നില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, കുറയുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഏറ്റവും ഒടുവിലെ കണക്കുകള്പ്രകാരം കൊണ്ടകപൂസ്, കൊച്ചുവേലന്, കമ്മാറ, അരണ്ടന്, മഹാമലസര്, മലക്കുറവന്, മലസര്, പള്ളിയാര് എന്നീ വിഭാഗങ്ങള് വംശനാശത്തിന്െറ വക്കിലാണ്. കൊണ്ടകപൂസ് ആദിവാസി വിഭാഗത്തില് ഇനി ബാക്കിയുള്ളത് അഞ്ചു പേരാണ്; ഒരു പുരുഷനും നാല് സ്ത്രീകളും. പത്തനംതിട്ട ജില്ലയില് മാത്രമുള്ള കൊച്ചുവേലന് സമുദായത്തില് 36 പേരാണ് ഇനി അവശേഷിക്കുന്നത്. 18 ആണും 18 പെണ്ണും. തമിഴ്നാട് അതിര്ത്തിയോട് ചേര്ന്ന വനമ്പ്രദേശങ്ങളില് വസിക്കുന്ന കൊട വിഭാഗത്തിലും 36 പേര് തന്നെയാണ് ബാക്കിയുള്ളത്. പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ മഹാമലസര് വിഭാഗത്തിലും 36 പേരായി ജനസംഖ്യ ചുരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ആയിരത്തില് ചുവടെ ജനസംഖ്യയുള്ള വിഭാഗങ്ങള്: കാസര്കോട് ജില്ലയിലെ കുടിയ-മേലക്കുടി വിഭാഗത്തിന്െറ ജനസംഖ്യ 751 ആണ്. പത്തനംതിട്ട, കൊല്ലം ജില്ലകളിലെ മലക്കുറവരുടെ സംഖ്യ 547ഉം. ഇടുക്കി ജില്ലയിലെ പളിയ വിഭാഗത്തില് ഇനി 236 പേരാണുള്ളത്. പള്ളിയാര് സമുദായത്തില് 155 പേരും. കൊറഗ, കുറുമ്പാസ്, മലസര്, പള്ളിയന് തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങളുടെ അംഗസംഖ്യ 2000ത്തില് ചുവടെയാണ്. ഇരവല്ലന്, ഹില്പുലയ, കാടര്, മലപ്പണ്ടാരം തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങളുടെ ജനസംഖ്യ 4000ത്തില് ചുവടെയാണ്.
തെറ്റായ വികസനപ്രവര്ത്തനങ്ങളുടെയും ഉള്ക്കാഴ്ചയില്ലാത്ത പദ്ധതികളുടെയും ഇരകളാണിന്ന് ആദിവാസികള്. അട്ടപ്പാടി ഇതിന് മികച്ച തെളിവാണ്. ജപ്പാന് ഗവണ്മെന്റിന്െറ സഹായത്തോടെ 219 കോടി രൂപയും കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സര്ക്കാറുകളുടെ നിരവധി കോടികളും ചെലവാക്കിയ അട്ടപ്പാടിയില്നിന്ന് പട്ടിണിമരണങ്ങളുടെ ഞെട്ടിക്കുന്ന കണക്കുകളാണ് ദിനംപ്രതി പുറത്തുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ‘അഹാര്ഡ്സി’ന്െറ പദ്ധതി കാലയളവില് അട്ടപ്പാടിയിലെ ആദിവാസി ജനസംഖ്യപോലും ക്രമാതീതമായി കുറഞ്ഞതായി കണക്കുകള് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 1940കളില് അട്ടപ്പാടി പൂര്ണമായും ആദിവാസി അധിവാസ പ്രദേശമായിരുന്നു. മദ്രാസ് റവന്യൂ ബോര്ഡ് 1947ല് നടത്തിയ സര്വേയില് അട്ടപ്പാടിയിലെ ആദിവാസി ജനസംഖ്യ 10,000ഉം അല്ലാത്തവരുടെ സംഖ്യ 200ല് ചുവടെയുമായിരുന്നു. ഏറ്റവും ഒടുവിലെ കണക്കുകള്പ്രകാരം ആദിവാസി ജനസംഖ്യ മൊത്തം ജനസംഖ്യയുടെ 39 ശതമാനമായി കുറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്.
ആദിവാസി അധിവാസ മേഖലയായ വയനാടിന്െറ അവസ്ഥയും ഭിന്നമല്ല. ആദിവാസി അധിവാസ മേഖലകള് ഇതര വിഭാഗങ്ങള് കൈയടക്കിയതിന്െറ ഞെട്ടിക്കുന്ന കണക്കുകളാണ് വയനാട്ടിലെ ആദിവാസികള്ക്ക് പറയാനുള്ളത്. വയനാട് ജില്ലയിലെ 26 പഞ്ചായത്തുകളില് കോട്ടത്തറ, നൂല്പുഴ, തിരുനെല്ലി ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളില് മാത്രമാണ് ആദിവാസി ജനസംഖ്യ ശരിയായ അനുപാതത്തില് നിലനില്ക്കുന്നത്. ഒരുകാലത്ത് ആദിവാസി ജില്ലയായിരുന്ന വയനാട്ടില് ഇപ്പോള് അവര് ന്യൂനപക്ഷവും കുടിയേറ്റക്കാര് ഭൂരിപക്ഷവുമാണ്. ആദിവാസി അധിവാസ പ്രദേശങ്ങളുടെയെല്ലാം വര്ത്തമാന അവസ്ഥ ഇതുതന്നെയാണ്.
ആദിവാസി ആവാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറ്റവും കൈയേറ്റവുമുണ്ടാകുമ്പോള് അവര് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് പലായനം ചെയ്തിരിക്കാം എന്ന നിഗമനങ്ങള് അസ്ഥാനത്താണ്. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചിരുന്നെങ്കില് ഒരിടത്ത് ജനസംഖ്യയില് കുറവ് സംഭവിക്കുമ്പോള് മറ്റൊരിടത്ത് വര്ധിക്കേണ്ടതാണ്. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചതിനും തെളിവുകളില്ല.
ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളുടെ അപ്രത്യക്ഷമാവല് ഇന്നോ ഇന്നലെയോ ആരംഭിച്ചതല്ല. സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം നടത്തിയ സെന്സസുകളിലെ ആദിവാസികളുടെ കണക്കുകള് പരിശോധിച്ചാല് ഓരോ 10 വര്ഷത്തിനുശേഷവും ചില വിഭാഗങ്ങള് പട്ടികയില്നിന്ന് മാഞ്ഞുപോയതായി കാണാം. 1961ലെ ജനസംഖ്യാ കണക്കെടുപ്പില് ഉണ്ടായിരുന്ന മലയകണ്ടി, വിഷവര് എന്നീ സമുദായങ്ങളില് പെട്ടവരെ 1971ലെ കണക്കെടുപ്പില് ഒരാളെയും കണ്ടെത്താനായില്ല. ജനസംഖ്യാ കണക്കെടുപ്പ് എന്നൊരു സംവിധാനമില്ലായിരുന്നെങ്കില് ഇങ്ങനെയൊരു സമൂഹം കുറ്റിയറ്റുപോയതുപോലും നാമറിയുമായിരുന്നില്ല. കൊണ്ടകപൂസ്, കൊച്ചുവേലന്, കമ്മാറ തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങളുടെ അവസ്ഥയും ഇതുതന്നെയാകുമായിരുന്നു.
ആവാസവ്യവസ്ഥയില്നിന്നുള്ള പുറത്താക്കലും പട്ടിണിയും മാറാരോഗങ്ങളും ഒറ്റയടിക്ക് പ്രശ്നങ്ങളായി പറയുന്ന രീതിയുണ്ട്. അതേസമയം, ആസൂത്രിതമായി നടത്തിയ വംശഹത്യാ ശ്രമങ്ങള് ഏറെയൊന്നും ചര്ച്ചചെയ്യാറില്ല. അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്ത് നടത്തിയ നിര്ബന്ധിത വന്ധ്യംകരണത്തിന് കേരളത്തില് ഏറ്റവും കൂടുതല് വിധേയമായത് ആദിവാസികളാണ്. പല ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളിലും പുരുഷന്മാരില് നടത്തിയ വന്ധ്യംകരണത്തിന്െറ കണക്കുകള് ഞെട്ടിക്കുന്നതാണ്. നാനൂറില് ചുവടെ അംഗസംഖ്യയുള്ള നിലമ്പൂര് കാടുകളിലെ പ്രാക്തന ആദിവാസി വിഭാഗമായ ചോലനായ്ക്കര് ഇതിന് തെളിവാണ്. ചോലനായ്ക്കരിലെ പുരുഷന്മാരാണ് വന്ധ്യംകരണത്തിന് വിധേയമായത്. അവര്ക്ക് കിട്ടിയതാവട്ടെ, 100 രൂപയും ബക്കറ്റും. തങ്ങളെ എന്താണ് ചെയ്തത് എന്നുപോലും അവര്ക്കറിയില്ല!
യൂനിസെഫ് മുമ്പ് കേരളത്തിലെ ആദിവാസികളില് നടപ്പാക്കിയ ആരോഗ്യ പദ്ധതികളും അവരെ വന്ധ്യംകരിക്കുന്നതിലാണ് ഊന്നിയതെന്ന വിമര്ശമുണ്ട്. വാജ്പേയിയുടെ ഭരണകാലത്തും കേരളത്തില് ആദിവാസി മേഖലയില് വന്തോതില് വന്ധ്യംകരണം നടക്കുകയുണ്ടായി. ആദിവാസികളുടെ വംശനാശത്തിന് ആക്കംകൂട്ടുന്നതില് ഇവ വഹിച്ച പങ്ക് എടുത്തുപറയേണ്ടതാണ്.
അധിവാസ കേന്ദ്രങ്ങളില്നിന്നുള്ള നിഷ്കാസനത്തോടെ മാറാരോഗങ്ങള് അവരെ പിടികൂടിയതായി പഠനങ്ങള് തെളിയിക്കുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പച്ചമരുന്നുകള് അന്യമായതും പൊതു ആരോഗ്യകേന്ദ്രങ്ങളുടെ അഭാവവും അവരെ അകാലമരണങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ച ഘടകങ്ങളാണ്. 1999ല് നിയമസഭയുടെ പട്ടികജാതി-വര്ഗ ക്ഷേമസ്ഥിതി ആദിവാസികളിലെ സിക്കിള്സെല് അനീമിയ രോഗബാധയെക്കുറിച്ച് സമര്പ്പിച്ച റിപ്പോര്ട്ടില് ഇക്കാര്യം എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്.
ആദിമ-ഗോത്ര ജനതകളെ സംബന്ധിക്കുന്ന 1957ലെ 107ാം നമ്പര് ഐ.എല്.ഒ കണ്വെന്ഷനില് ഒപ്പുവെച്ച രാജ്യമാണ് ഇന്ത്യ. അതിനാല് ആദിവാസികളുടെ ജീവനും സ്വത്തും ആവാസവ്യവസ്ഥയും സംരക്ഷിക്കാന് ഇന്ത്യ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധമാണ്. പ്രാക്തന ഗോത്രവിഭാഗങ്ങളുടെ സംരക്ഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട യുനസ്കോയുടെ നിര്ദേശങ്ങള് അനവധിയാണ്. അവ പാലിക്കുന്നില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, അത്തരം വിഭാഗങ്ങള്ക്കിടയില് വന്ധ്യംകരണമടക്കമുള്ള വംശഹത്യാ പ്രവര്ത്തനങ്ങളാണ് മാറിമാറി വന്ന ഭരണകൂടങ്ങള് ചെയ്തതും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും.
സത്യത്തില്, ഇന്നും നമ്മുടെ പൊതുസമൂഹത്തില് സമ്പൂര്ണ പൗരത്വം കിട്ടാത്തവരാണ് ആദിവാസികള്. നാലുലക്ഷത്തില് ചുവടെ ജനസംഖ്യയുള്ള 36 വിഭാഗങ്ങളായി ചിതറിക്കിടക്കുന്ന നിരക്ഷരരും പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളുമായ ഈ ജനത ഒരു വോട്ടുബാങ്കല്ലാത്തതിനാല് നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികളുടെ മുഖ്യ അജണ്ടപോലുമല്ല. അതേസമയം, അവര്ക്കുവേണ്ടി ഒഴുക്കിയ അനേകായിരം കോടികള്കൊണ്ട് വികസിച്ചത് ഉദ്യോഗസ്ഥ ബ്യൂറോക്രസിയും രാഷ്ട്രീയപാര്ട്ടികളുമാണ്. പട്ടിണിമരണങ്ങള് ഉണ്ടാകുമ്പോള് കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന മന്ത്രിമാര് ഓടിയെത്തുന്നതുപോലും സൂക്ഷ്മമായി നോക്കിയാല് തങ്ങളുടെ കറവപ്പശുക്കള്ക്ക് എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു എന്നറിയാനുള്ള വെമ്പലിലാണ്. സി.കെ. ജാനു മുമ്പൊരിക്കല് പറഞ്ഞതുപോലെ സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം ആദിവാസികള്ക്കുവേണ്ടി ഒഴുക്കിയ കോടികള് അവരിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നെങ്കില് കേരളത്തിലെ ആദിവാസികള് കോടീശ്വരന്മാരാകുമായിരുന്നു.
മന്ത്രിമാര് പട്ടിണിമരണങ്ങളുടെ ശ്മശാനഭൂമിയായി മാറിയ അട്ടപ്പാടിയിലേക്ക് പോകുന്നതിനുമുമ്പ് കഴിഞ്ഞ 60 വര്ഷത്തിനിടയില് അവിടെ ചെലവഴിച്ച കോടികള് എത്രയെന്നും അവ ആദിവാസി ജീവിതത്തെ എത്രമേല് അന്യവത്കരിക്കുകയും നിര്ജീവമാക്കുകയും ചെയ്തെന്നും പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്; ഒപ്പം ആദിവാസിയെ അറിയാത്തവര് നിര്മിച്ച പദ്ധതികള് ആരുടെ വികസനത്തിനാണ് ഉപകരിച്ചതെന്നും.
(കോഴിക്കോട് ഫാറൂഖ് കോളജ് മലയാളം വിഭാഗം അസി. പ്രഫസറാണ് ലേഖകന്)
ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളോട് മുഖ്യധാരാ സമൂഹം പുലര്ത്തുന്ന സമീപനങ്ങളില് മാറ്റമുണ്ടാവാതിരിക്കുകയും അമിത മദ്യാസക്തിയടക്കമുള്ള ജീവിതരീതികളില്നിന്ന് ആദിവാസികളിലെ ചില വിഭാഗങ്ങളെങ്കിലും വിട്ടുനില്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കില് അടുത്ത ഏതാനും വര്ഷങ്ങള്ക്കകം ചില വിഭാഗങ്ങള് ഓര്മകള് മാത്രമാവും.
മുഖ്യധാരാ സമൂഹങ്ങളിലെ ജനസംഖ്യ ഓരോ ജനസംഖ്യാ കണക്കെടുപ്പിലും ക്രമാതീതമായി വര്ധിക്കുമ്പോള് ആദിവാസികളിലെ അംഗസംഖ്യ ആനുപാതികമായി വര്ധിക്കുന്നില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, കുറയുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ഏറ്റവും ഒടുവിലെ കണക്കുകള്പ്രകാരം കൊണ്ടകപൂസ്, കൊച്ചുവേലന്, കമ്മാറ, അരണ്ടന്, മഹാമലസര്, മലക്കുറവന്, മലസര്, പള്ളിയാര് എന്നീ വിഭാഗങ്ങള് വംശനാശത്തിന്െറ വക്കിലാണ്. കൊണ്ടകപൂസ് ആദിവാസി വിഭാഗത്തില് ഇനി ബാക്കിയുള്ളത് അഞ്ചു പേരാണ്; ഒരു പുരുഷനും നാല് സ്ത്രീകളും. പത്തനംതിട്ട ജില്ലയില് മാത്രമുള്ള കൊച്ചുവേലന് സമുദായത്തില് 36 പേരാണ് ഇനി അവശേഷിക്കുന്നത്. 18 ആണും 18 പെണ്ണും. തമിഴ്നാട് അതിര്ത്തിയോട് ചേര്ന്ന വനമ്പ്രദേശങ്ങളില് വസിക്കുന്ന കൊട വിഭാഗത്തിലും 36 പേര് തന്നെയാണ് ബാക്കിയുള്ളത്. പാലക്കാട് ജില്ലയിലെ മഹാമലസര് വിഭാഗത്തിലും 36 പേരായി ജനസംഖ്യ ചുരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
ആയിരത്തില് ചുവടെ ജനസംഖ്യയുള്ള വിഭാഗങ്ങള്: കാസര്കോട് ജില്ലയിലെ കുടിയ-മേലക്കുടി വിഭാഗത്തിന്െറ ജനസംഖ്യ 751 ആണ്. പത്തനംതിട്ട, കൊല്ലം ജില്ലകളിലെ മലക്കുറവരുടെ സംഖ്യ 547ഉം. ഇടുക്കി ജില്ലയിലെ പളിയ വിഭാഗത്തില് ഇനി 236 പേരാണുള്ളത്. പള്ളിയാര് സമുദായത്തില് 155 പേരും. കൊറഗ, കുറുമ്പാസ്, മലസര്, പള്ളിയന് തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങളുടെ അംഗസംഖ്യ 2000ത്തില് ചുവടെയാണ്. ഇരവല്ലന്, ഹില്പുലയ, കാടര്, മലപ്പണ്ടാരം തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങളുടെ ജനസംഖ്യ 4000ത്തില് ചുവടെയാണ്.
തെറ്റായ വികസനപ്രവര്ത്തനങ്ങളുടെയും ഉള്ക്കാഴ്ചയില്ലാത്ത പദ്ധതികളുടെയും ഇരകളാണിന്ന് ആദിവാസികള്. അട്ടപ്പാടി ഇതിന് മികച്ച തെളിവാണ്. ജപ്പാന് ഗവണ്മെന്റിന്െറ സഹായത്തോടെ 219 കോടി രൂപയും കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന സര്ക്കാറുകളുടെ നിരവധി കോടികളും ചെലവാക്കിയ അട്ടപ്പാടിയില്നിന്ന് പട്ടിണിമരണങ്ങളുടെ ഞെട്ടിക്കുന്ന കണക്കുകളാണ് ദിനംപ്രതി പുറത്തുവന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ‘അഹാര്ഡ്സി’ന്െറ പദ്ധതി കാലയളവില് അട്ടപ്പാടിയിലെ ആദിവാസി ജനസംഖ്യപോലും ക്രമാതീതമായി കുറഞ്ഞതായി കണക്കുകള് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 1940കളില് അട്ടപ്പാടി പൂര്ണമായും ആദിവാസി അധിവാസ പ്രദേശമായിരുന്നു. മദ്രാസ് റവന്യൂ ബോര്ഡ് 1947ല് നടത്തിയ സര്വേയില് അട്ടപ്പാടിയിലെ ആദിവാസി ജനസംഖ്യ 10,000ഉം അല്ലാത്തവരുടെ സംഖ്യ 200ല് ചുവടെയുമായിരുന്നു. ഏറ്റവും ഒടുവിലെ കണക്കുകള്പ്രകാരം ആദിവാസി ജനസംഖ്യ മൊത്തം ജനസംഖ്യയുടെ 39 ശതമാനമായി കുറഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്.
ആദിവാസി അധിവാസ മേഖലയായ വയനാടിന്െറ അവസ്ഥയും ഭിന്നമല്ല. ആദിവാസി അധിവാസ മേഖലകള് ഇതര വിഭാഗങ്ങള് കൈയടക്കിയതിന്െറ ഞെട്ടിക്കുന്ന കണക്കുകളാണ് വയനാട്ടിലെ ആദിവാസികള്ക്ക് പറയാനുള്ളത്. വയനാട് ജില്ലയിലെ 26 പഞ്ചായത്തുകളില് കോട്ടത്തറ, നൂല്പുഴ, തിരുനെല്ലി ഗ്രാമപഞ്ചായത്തുകളില് മാത്രമാണ് ആദിവാസി ജനസംഖ്യ ശരിയായ അനുപാതത്തില് നിലനില്ക്കുന്നത്. ഒരുകാലത്ത് ആദിവാസി ജില്ലയായിരുന്ന വയനാട്ടില് ഇപ്പോള് അവര് ന്യൂനപക്ഷവും കുടിയേറ്റക്കാര് ഭൂരിപക്ഷവുമാണ്. ആദിവാസി അധിവാസ പ്രദേശങ്ങളുടെയെല്ലാം വര്ത്തമാന അവസ്ഥ ഇതുതന്നെയാണ്.
ആദിവാസി ആവാസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് കുടിയേറ്റവും കൈയേറ്റവുമുണ്ടാകുമ്പോള് അവര് മറ്റൊരിടത്തേക്ക് പലായനം ചെയ്തിരിക്കാം എന്ന നിഗമനങ്ങള് അസ്ഥാനത്താണ്. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചിരുന്നെങ്കില് ഒരിടത്ത് ജനസംഖ്യയില് കുറവ് സംഭവിക്കുമ്പോള് മറ്റൊരിടത്ത് വര്ധിക്കേണ്ടതാണ്. അങ്ങനെ സംഭവിച്ചതിനും തെളിവുകളില്ല.
ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളുടെ അപ്രത്യക്ഷമാവല് ഇന്നോ ഇന്നലെയോ ആരംഭിച്ചതല്ല. സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം നടത്തിയ സെന്സസുകളിലെ ആദിവാസികളുടെ കണക്കുകള് പരിശോധിച്ചാല് ഓരോ 10 വര്ഷത്തിനുശേഷവും ചില വിഭാഗങ്ങള് പട്ടികയില്നിന്ന് മാഞ്ഞുപോയതായി കാണാം. 1961ലെ ജനസംഖ്യാ കണക്കെടുപ്പില് ഉണ്ടായിരുന്ന മലയകണ്ടി, വിഷവര് എന്നീ സമുദായങ്ങളില് പെട്ടവരെ 1971ലെ കണക്കെടുപ്പില് ഒരാളെയും കണ്ടെത്താനായില്ല. ജനസംഖ്യാ കണക്കെടുപ്പ് എന്നൊരു സംവിധാനമില്ലായിരുന്നെങ്കില് ഇങ്ങനെയൊരു സമൂഹം കുറ്റിയറ്റുപോയതുപോലും നാമറിയുമായിരുന്നില്ല. കൊണ്ടകപൂസ്, കൊച്ചുവേലന്, കമ്മാറ തുടങ്ങിയ വിഭാഗങ്ങളുടെ അവസ്ഥയും ഇതുതന്നെയാകുമായിരുന്നു.
ആവാസവ്യവസ്ഥയില്നിന്നുള്ള പുറത്താക്കലും പട്ടിണിയും മാറാരോഗങ്ങളും ഒറ്റയടിക്ക് പ്രശ്നങ്ങളായി പറയുന്ന രീതിയുണ്ട്. അതേസമയം, ആസൂത്രിതമായി നടത്തിയ വംശഹത്യാ ശ്രമങ്ങള് ഏറെയൊന്നും ചര്ച്ചചെയ്യാറില്ല. അടിയന്തരാവസ്ഥക്കാലത്ത് നടത്തിയ നിര്ബന്ധിത വന്ധ്യംകരണത്തിന് കേരളത്തില് ഏറ്റവും കൂടുതല് വിധേയമായത് ആദിവാസികളാണ്. പല ആദിവാസി വിഭാഗങ്ങളിലും പുരുഷന്മാരില് നടത്തിയ വന്ധ്യംകരണത്തിന്െറ കണക്കുകള് ഞെട്ടിക്കുന്നതാണ്. നാനൂറില് ചുവടെ അംഗസംഖ്യയുള്ള നിലമ്പൂര് കാടുകളിലെ പ്രാക്തന ആദിവാസി വിഭാഗമായ ചോലനായ്ക്കര് ഇതിന് തെളിവാണ്. ചോലനായ്ക്കരിലെ പുരുഷന്മാരാണ് വന്ധ്യംകരണത്തിന് വിധേയമായത്. അവര്ക്ക് കിട്ടിയതാവട്ടെ, 100 രൂപയും ബക്കറ്റും. തങ്ങളെ എന്താണ് ചെയ്തത് എന്നുപോലും അവര്ക്കറിയില്ല!
യൂനിസെഫ് മുമ്പ് കേരളത്തിലെ ആദിവാസികളില് നടപ്പാക്കിയ ആരോഗ്യ പദ്ധതികളും അവരെ വന്ധ്യംകരിക്കുന്നതിലാണ് ഊന്നിയതെന്ന വിമര്ശമുണ്ട്. വാജ്പേയിയുടെ ഭരണകാലത്തും കേരളത്തില് ആദിവാസി മേഖലയില് വന്തോതില് വന്ധ്യംകരണം നടക്കുകയുണ്ടായി. ആദിവാസികളുടെ വംശനാശത്തിന് ആക്കംകൂട്ടുന്നതില് ഇവ വഹിച്ച പങ്ക് എടുത്തുപറയേണ്ടതാണ്.
അധിവാസ കേന്ദ്രങ്ങളില്നിന്നുള്ള നിഷ്കാസനത്തോടെ മാറാരോഗങ്ങള് അവരെ പിടികൂടിയതായി പഠനങ്ങള് തെളിയിക്കുന്നു. പാരമ്പര്യമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പച്ചമരുന്നുകള് അന്യമായതും പൊതു ആരോഗ്യകേന്ദ്രങ്ങളുടെ അഭാവവും അവരെ അകാലമരണങ്ങളിലേക്ക് നയിച്ച ഘടകങ്ങളാണ്. 1999ല് നിയമസഭയുടെ പട്ടികജാതി-വര്ഗ ക്ഷേമസ്ഥിതി ആദിവാസികളിലെ സിക്കിള്സെല് അനീമിയ രോഗബാധയെക്കുറിച്ച് സമര്പ്പിച്ച റിപ്പോര്ട്ടില് ഇക്കാര്യം എടുത്തുപറയുന്നുണ്ട്.
ആദിമ-ഗോത്ര ജനതകളെ സംബന്ധിക്കുന്ന 1957ലെ 107ാം നമ്പര് ഐ.എല്.ഒ കണ്വെന്ഷനില് ഒപ്പുവെച്ച രാജ്യമാണ് ഇന്ത്യ. അതിനാല് ആദിവാസികളുടെ ജീവനും സ്വത്തും ആവാസവ്യവസ്ഥയും സംരക്ഷിക്കാന് ഇന്ത്യ പ്രതിജ്ഞാബദ്ധമാണ്. പ്രാക്തന ഗോത്രവിഭാഗങ്ങളുടെ സംരക്ഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട യുനസ്കോയുടെ നിര്ദേശങ്ങള് അനവധിയാണ്. അവ പാലിക്കുന്നില്ലെന്നു മാത്രമല്ല, അത്തരം വിഭാഗങ്ങള്ക്കിടയില് വന്ധ്യംകരണമടക്കമുള്ള വംശഹത്യാ പ്രവര്ത്തനങ്ങളാണ് മാറിമാറി വന്ന ഭരണകൂടങ്ങള് ചെയ്തതും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതും.
സത്യത്തില്, ഇന്നും നമ്മുടെ പൊതുസമൂഹത്തില് സമ്പൂര്ണ പൗരത്വം കിട്ടാത്തവരാണ് ആദിവാസികള്. നാലുലക്ഷത്തില് ചുവടെ ജനസംഖ്യയുള്ള 36 വിഭാഗങ്ങളായി ചിതറിക്കിടക്കുന്ന നിരക്ഷരരും പട്ടിണിപ്പാവങ്ങളുമായ ഈ ജനത ഒരു വോട്ടുബാങ്കല്ലാത്തതിനാല് നമ്മുടെ രാഷ്ട്രീയ പാര്ട്ടികളുടെ മുഖ്യ അജണ്ടപോലുമല്ല. അതേസമയം, അവര്ക്കുവേണ്ടി ഒഴുക്കിയ അനേകായിരം കോടികള്കൊണ്ട് വികസിച്ചത് ഉദ്യോഗസ്ഥ ബ്യൂറോക്രസിയും രാഷ്ട്രീയപാര്ട്ടികളുമാണ്. പട്ടിണിമരണങ്ങള് ഉണ്ടാകുമ്പോള് കേന്ദ്ര-സംസ്ഥാന മന്ത്രിമാര് ഓടിയെത്തുന്നതുപോലും സൂക്ഷ്മമായി നോക്കിയാല് തങ്ങളുടെ കറവപ്പശുക്കള്ക്ക് എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു എന്നറിയാനുള്ള വെമ്പലിലാണ്. സി.കെ. ജാനു മുമ്പൊരിക്കല് പറഞ്ഞതുപോലെ സ്വാതന്ത്ര്യാനന്തരം ആദിവാസികള്ക്കുവേണ്ടി ഒഴുക്കിയ കോടികള് അവരിലേക്ക് എത്തിയിരുന്നെങ്കില് കേരളത്തിലെ ആദിവാസികള് കോടീശ്വരന്മാരാകുമായിരുന്നു.
മന്ത്രിമാര് പട്ടിണിമരണങ്ങളുടെ ശ്മശാനഭൂമിയായി മാറിയ അട്ടപ്പാടിയിലേക്ക് പോകുന്നതിനുമുമ്പ് കഴിഞ്ഞ 60 വര്ഷത്തിനിടയില് അവിടെ ചെലവഴിച്ച കോടികള് എത്രയെന്നും അവ ആദിവാസി ജീവിതത്തെ എത്രമേല് അന്യവത്കരിക്കുകയും നിര്ജീവമാക്കുകയും ചെയ്തെന്നും പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്; ഒപ്പം ആദിവാസിയെ അറിയാത്തവര് നിര്മിച്ച പദ്ധതികള് ആരുടെ വികസനത്തിനാണ് ഉപകരിച്ചതെന്നും.
(കോഴിക്കോട് ഫാറൂഖ് കോളജ് മലയാളം വിഭാഗം അസി. പ്രഫസറാണ് ലേഖകന്)
20 June, 2013
നൂറുകോടി തിളക്കം മങ്ങാതിരിക്കണമെങ്കില്

മലയാളത്തെ ശ്രേഷ്ഠഭാഷയാക്കുന്നതിനുവേണ്ടി
ദല്ഹിയില് പോയി വാദിച്ച പ്രമുഖരില് ചിലര്തന്നെ ഇതിനകം പലവിധ ആശങ്കകള്
പങ്കുവെച്ചുകഴിഞ്ഞു. ഇനി കിട്ടാന് പോകുന്ന നൂറുകോടിയെ പറ്റിയാണ്
ഒ.എന്.വിക്ക് ആശങ്കയെങ്കില് മലയാളത്തിനു കിട്ടിയ ക്ളാസിക്കല് പദവിതന്നെ
അസംബന്ധമാണെന്നാണ് എം.ജി.എസ്. നാരായണന്െറ വാദം. 2010ല് കേരള ഭാഷാ
ഇന്സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് നടത്തിയ ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ സെമിനാറിലും ഇതേ
നിലപാടുതന്നെയായിരുന്നു അദേഹം അവതരിപ്പിച്ചത്. പ്രാചീന കേരള ചരിത്രത്തില്
ഡോക്ടറേറ്റ് നേടിയ ചരിത്രപണ്ഡിതന് എന്നനിലയില് എം.ജി.എസിന്െറ
കാഴ്ചപ്പാടുകള്ക്ക് പ്രസക്തിയുണ്ട്.
ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ പദവി ആത്യന്തികമായി അക്കാദമിക് വിഷയമാണ്. അതിനാല്, ഈ പദവിയെപ്പറ്റി ചര്ച്ചകളും സംവാദങ്ങളും ഒറ്റയടിക്കു അവസാനിക്കാന് പോകുന്നില്ല. ഭാഷാഭിമാനികളായ മലയാളികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ പദവി ആഹ്ളാദകരമായിരിക്കെതന്നെ, അതിനുവേണ്ടി ദല്ഹിയില് സമര്പ്പിച്ച പ്രബന്ധത്തില് ഉന്നയിച്ച വാദങ്ങള് എന്തൊക്കെയാണെന്നറിയാന് താല്പര്യമുണ്ടാവുക സ്വാഭാവികമാണ്. കേന്ദ്രസാഹിത്യ അക്കാദമി മൂന്നുതവണ തിരിച്ചയച്ച പ്രബന്ധമാണിത്. അതിലുന്നയിച്ച വാദങ്ങള് അബദ്ധജടിലവും ചരിത്രവിരുദ്ധവുമാണെന്ന് ദല്ഹി സംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്ന എം.ജി.എസ്തന്നെ ദീര്ഘമായി ഉപന്യസിച്ചിരിക്കെ എന്തൊക്കെയോ ചീഞ്ഞുനാറാന് തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. നൂറുകോടിയാണ് ഇപ്പോഴത്തെ വില്ലന് എന്നുതോന്നുന്നു.
കോടികളൊന്നുമില്ലാതെ മഹത്തായ ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ പദവി മാത്രമാണ് കേന്ദ്രസര്ക്കാര് നല്കിയിരുന്നതെങ്കില് ദല്ഹിയിലേക്ക് ഒരേ സംഘംതന്നെ നാലുതവണ പോവാനും ഒരേ വാദമുന്നയിച്ചും രാഷ്ട്രീയ സമ്മര്ദം ഉപയോഗിച്ചും ഈ പദവിക്കുവേണ്ടി വാദിക്കാനും സന്നദ്ധരാവുമായിരുന്നോ? സംശയകരമാണ്. മലയാളഭാഷയെ ഒന്നാം ഭാഷയാക്കാന് ഇച്ഛാശക്തിയില്ലാത്ത, ഭരണ-കോടതി ഭാഷകളെ ഇപ്പോഴും മലയാളമാക്കാന് മടിക്കുന്ന മാറിമാറിവന്ന ഇടതു, വലതു സര്ക്കാറുകള്ക്കെങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠഭാഷയില് അഭിമാനം കൊള്ളാന് കഴിയും?
1500ലേറെ വര്ഷം പഴക്കമുള്ള ഭാഷയാണ് മലയാളമെന്ന് ദല്ഹിയില് പോയി വാദിച്ച എം.ജി.എസ്, 2010 മാര്ച്ചില് സര്ക്കാര് പ്രസിദ്ധീകരണമായ ‘വിജ്ഞാനകൈരളി’യില് ഈ ലേഖകന് നടത്തിയ അഭിമുഖത്തില് പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയാണ്: ‘മലയാളഭാഷ എന്നു പറയാവുന്ന ഭാഷാരൂപം ഉണ്ടാവുന്നത് 15,16 നൂറ്റാണ്ടുകളിലാണ്. 500-600 കൊല്ലത്തെ പ്രായം മാത്രമാണ് നമ്മുടെ മലയാള ഭാഷക്കുള്ളത്. ഇതു ചരിത്രവസ്തുതയാണ്. ചരിത്രത്തില് പ്രമാണങ്ങളില് തെളിയുന്ന വസ്തുതകള്ക്കാണ് സ്ഥാനം. വെറും വാദങ്ങള്ക്ക് ഒരു സ്ഥാനവുമില്ല. എഴുത്തച്ഛന്െറ ഇതിഹാസ-പുരാണ തര്ജ്ജമകളാണ് ഭാഷക്ക് പുതുരൂപം കൊടുത്തത്.’ മലയാളത്തിന് 1500 വര്ഷത്തെ പഴക്കമുണ്ടെന്നു ദല്ഹിയില് പോയി വാദിച്ച എം.ജി.എസിനു മൂന്നുവര്ഷത്തിനിടയില് എന്തൊക്കെ തെളിവുകളാണാവോ ലഭിച്ചത്.
ശ്രേഷ്ഠഭാഷക്കുവേണ്ടി മലയാള പണ്ഡിതന്മാര് ‘ഗവേഷണം നടത്തി, ബുദ്ധിമുട്ടി കണ്ടെത്തിയ’ ഒന്നാമത്തെ വാദം, ഒരു മൂലദ്രാവിഡ ഭാഷയില്നിന്ന് രൂപപ്പെട്ടതിനാല് തമിഴ്, കന്നട, തെലുങ്ക്, മലയാളം തുടങ്ങിയ ദ്രാവിഡ ഭാഷകള്ക്ക് ഒരേ പ്രായമാണെന്നും ഇതില് ഏതെങ്കിലും ഭാഷക്ക് ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ പദവി നല്കുകയാണെങ്കില് മലയാളവും അതിന് അര്ഹമാണെന്നുമാണ്. പ്രാചീന തമിഴ് ക്ളാസിക്കല് ഗ്രന്ഥങ്ങളില് പലതും ഇന്നത്തെ സാമാന്യ തമിഴ് വായനക്കാര്ക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനാവാത്ത ഭാഷയിലാണെന്നും അതിനാല്, മൂലദ്രാവിഡ ഭാഷയില്നിന്ന് പിരിഞ്ഞുവരുന്ന ഘട്ടത്തിലെ ഗ്രന്ഥങ്ങള് മലയാളത്തിനുകൂടി അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്നുമാണ് മറ്റൊരുവാദം. ഈ വാദത്തില് ചില ശരികളുണ്ട്. എന്നാല്, പ്രാചീന തമിഴില്നിന്ന് ഭിന്നമായി മൃതിയടഞ്ഞ ഒരു മൂലദ്രാവിഡ ഭാഷയുണ്ടെങ്കില് തീര്ച്ചയായും ക്ളാസിക്കല് പദവി നല്കേണ്ടത് ആ മൃതഭാഷക്കാണ്. ആ ഭാഷ ഇപ്പോള് നിലവിലില്ലല്ലോ എന്നത് ക്ളാസിക്കല് പദവിക്കു തടസ്സമല്ല. ഇസ്രായേലിയര് മൃതഭാഷയായി മാറിയിരുന്ന ഹീബ്രുവിനെ സംസാര, വ്യവഹാര ഭാഷയാക്കി തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന ചരിത്രവും നമ്മുടെ മുന്നിലുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രാചീന ലിഖിതമായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന വയനാട്ടിലെ എടക്കല് ഗുഹാ ലിഖിതങ്ങളെ പ്രാചീന മലയാളവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളും ദല്ഹി പ്രബന്ധത്തില് ഉള്ളതായാണ് പത്രവാര്ത്ത. 1896ല് മദിരാശിയിലെ എപ്പിഗ്രാഫി വകുപ്പിന്െറ തലവനായിരുന്ന ഡോ. ഹുള്ട്ഷ് (Dr.Hultzch) എടക്കല് ലിഖിതം, വായിച്ചെടുത്തത് ഇങ്ങനെ: ‘പല്പുലിതാനന്ദകരി. മറ്റൊരു വായന, ‘പലപുലിതാനന്തകരി’. ഹുള്ട്ഷിന്െറ അഭിപ്രായത്തില് ഈ ലിഖിതം പ്രാചീന തമിഴു ലിപിയിലാണ്. ഈ ലിപിയുടെ ഉത്തരഭാഗം ‘വേട്കോപണാകചം നന്നുചത്തി’ എന്നു വായിക്കാമെന്നു കേസരി എ. ബാലകൃഷ്ണപിള്ള എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. എടക്കല് ഗുഹയിലെ മറ്റൊരു ലിഖിതം ഹുള്ട്ഷ് വായിച്ചത് ഇങ്ങനെ: ശ്രീവിഷ്ണുവര്മനാഹ: കുടുബിയ കുലവര്ദ്ധനസ്യ ലിഖിത’. ഇത് സംസ്കൃതത്തിലുള്ളതാണെന്നത് തര്ക്കമറ്റതാണ്. എടക്കല് ലിപി നിരകളുടെ കാലം ബി.സി മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടാണെന്നാണ് പ്രഫ. ബ്യൂളരുടെ അഭിപ്രായം. എന്തുതന്നെയായാലും മലയാളഭാഷയുമായി ഈ ലിഖിതങ്ങള്ക്ക് ബന്ധമുണ്ടെന്ന് ഇന്നേവരെ ആരും വാദിച്ചിട്ടില്ല.
ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ പദവിയേക്കാള് ഇപ്പോള് ചര്ച്ചചെയ്യുന്നതും തര്ക്കിക്കുന്നതും നൂറുകോടിയുടെ കാര്യമാണ്. ഈ തുക എന്തിനുവേണ്ടി ചെലവഴിക്കണം എന്നതിനു പല കോണുകളില്നിന്നും നിര്ദേശങ്ങളും ആവശ്യക്കാരും ഉണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞു. ഫ്യൂഡല് ഗൃഹാതുരതയെ താലോലിക്കുന്ന പൈതൃകപഠന, മ്യൂസിയമടക്കം നിര്ദേശങ്ങളിലുണ്ട്. എം.ജി.എസിന്െറ സങ്കല്പത്തിലുള്ള അത്തമൊരു കേന്ദ്രത്തില് ‘സ്വദേശി വസ്ത്രധാരണ രീതികള്ക്കും ആടയാഭരണങ്ങള്ക്കും ഓലക്കുടക്കും ഓട്ടുവളകള്ക്കും ചെറുമക്കളുടെ കല്ലുമാലകള്ക്കും-അത്ര ദൂരെയല്ലാത്ത ഒരു ഭൂതകാലത്ത് നാം ഇതെല്ലാം അപരിഷ്കൃതമെന്നുവെച്ച് തള്ളികളഞ്ഞതാണ്-അവിടെ പുനര്ജീവിതം സിദ്ധിക്കണം...’
കേരളീയ നവോത്ഥാനം വലിച്ചെറിഞ്ഞ ചെറുമക്കളുടെ കല്ലുമാലയും മറ്റും ‘പുനരുജ്ജീവി’പ്പിച്ചുകൊണ്ട് പിന്നോട്ട് നടക്കാനും തത്തുല്യമായ മറ്റു ജാതിയ, ഫ്യൂഡല് നൊസ്റ്റാള്ജിയയെ താലോലിക്കാനും നൂറുകോടിയില്നിന്നു തുക മാറ്റിവെക്കുകയാണെങ്കില് മലയാളഭാഷയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് പാഴ്ച്ചെലവായി മാറും.
തീര്ച്ചയായും, മലയാളഭാഷയുടെയും കേരളത്തില് നിലനില്ക്കുന്ന ഭാഷാഭേദങ്ങളുടെയും സംരക്ഷണത്തിനും വികാസത്തിനും വേണ്ടി മാത്രമേ നൂറുകോടി ചെലവഴിക്കുകയുള്ളൂവെന്ന് സര്ക്കാറും ഔദ്യാഗിക സ്ഥാപനങ്ങളും തീരുമാനിച്ചാല് മാത്രമേ നൂറുകോടികൊണ്ട് നമ്മുടെ ഭാഷക്ക് വല്ല ഗുണവുമുണ്ടാകുകയുള്ളൂ. ഇപ്പോള് പല വൈജ്ഞാനിക ശാഖകളിലുമുള്ള സാങ്കേതിക പദങ്ങള്ക്ക് മലയാളത്തില് തത്തുല്യ പദങ്ങളില്ല. അതിനാല്, എല്ലാ വിഷയങ്ങളും മലയാളത്തില് പഠിപ്പിക്കപ്പെടണം എന്നു വാദിക്കുമ്പോള്തന്നെ സാങ്കേതികപദകോശം എന്നത് കീറാമുട്ടിയാവുകയാണ്. അതുകൊണ്ട് വിവിധ വിഷയങ്ങളിലുള്ള പദകോശങ്ങള് (ഗ്ളോസറി) നിര്മിക്കാന് തുക കണ്ടെത്തേണ്ടതുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ ലിപിയില്ലാത്തതും എന്നാല്, പദസമ്പന്നവും വാമൊഴി സാഹിത്യ സമ്പന്നവുമായ ആദിവാസി ഭാഷകളെ സംരക്ഷിക്കാന് തുക നീക്കിവെക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആദിവാസി ഭാഷകളില് പലതിനും മലയാളത്തോട് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. സമീപകാലത്ത് അവയില് ചിലതിനു നിഘണ്ടുക്കള് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഈ മേഖലയില് ധാരാളം ഗവേഷണങ്ങള് നടക്കുന്നുണ്ട്. തീര്ച്ചയായും അവ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് മലയാളികളുടെ കടമയാണ്.
മലയാളത്തെ ക്രിയാത്മകമായി ഉള്ക്കൊള്ളുന്നതിനുവേണ്ടി കേരളത്തിലുണ്ടായ ലിപി വ്യവസ്ഥയാണ് അറബി-മലയാളം. ലിപി അറബിയാണെങ്കിലും ഉച്ചരിക്കുന്നത് മലയാളമാണ്. ഒരുകാലത്ത് ഈ ഭാഷാരീതി കേരളത്തില് സജീവമായിരുന്നു. ആയിരത്തിലേറെ ഗദ്യഗ്രന്ഥങ്ങളും ആറായിരത്തിലേറെ പലവിധ പദ്യങ്ങളും ഈ ലിപി വ്യവസ്ഥയിലുണ്ട്. അറബി-മലയാളം നമ്മുടെ ഭാഷയുടെയും സംസ്കാരത്തിന്െറയും ചരിത്രത്തിന്െറയും ഭാഗമാണ്. അതിനാല്, അവ സംരക്ഷിക്കാനും അവയിലുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങള് മലയാളലിപിയിലേക്ക് മാറ്റാനും ശ്രമങ്ങള് ഉണ്ടാവേണ്ടതുണ്ട്. സാഹിത്യം, വൈദ്യം, ചരിത്രം, ആധ്യാത്മികം, തത്ത്വശാസ്ത്രം തുടങ്ങി വിവിധ ശാഖകളിലായി ചിതറിക്കിടക്കുന്ന അറബി-മലയാള സാഹിത്യസമ്പത്ത് ലിപ്യന്തരണത്തിലൂടെ സമ്പൂര്ണമായി മലയാളീകരിച്ചാല് ഭാഷയുടെ പ്രാചീന സമ്പത്തിനു മുതല് കൂട്ടാവും. ഒപ്പം, മലയാള യൂനിവേഴ്സിറ്റിയുടെ പാഠ്യപദ്ധതിയില് അറബി-മലയാളം സവിശേഷ പഠനവിഷയമാകേണ്ടതുണ്ട്.
തമിഴ്ലിപി, ഗ്രന്ഥലിപി, സുറിയാനി ലിപി, തുളു ലിപി, ഹളെകന്നട ലിപി, കന്നട ലിപി, അറബി ലിപി, ഡച്ച് ലിപി, പോര്ചുഗീസ് ലിപി, ഹീബ്രുലിപി, ലത്തീന് ലിപി എന്നിങ്ങനെയുള്ള നിരവധി ലിപികള് ഉപയോഗിച്ചുള്ള, ലിഖിതങ്ങളുള്ള നാടാണ് കേരളം. ഇവയില് ചില ലിപികളില് ഗ്രന്ഥസമ്പത്തുമുണ്ട്. കേരളത്തിലെ ഒന്നാമത്തെ ചരിത്രഗ്രന്ഥമായ ശൈഖ് സൈനുദീന് രചിച്ച ‘തുഹ്ഫത്തുല് മുജാഹിദീന്’ അറബിയിലാണ് രചിക്കപ്പെട്ടത്. ഇത്തരത്തില് കേരളവുമായും നമ്മുടെ പ്രാചീനകാലവുമായും ബന്ധമുള്ള മുഴുവന് ആവിഷ്കാരങ്ങളും മലയാളഭാഷയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ടതുണ്ട്.
മലയാള സാഹിത്യകൃതികള് ഇംഗ്ളീഷ് അക്കമുള്ള ലോകഭാഷകളിലേക്കും, വിദേശ, ഇന്ത്യന് ഭാഷകളിലുള്ള അമൂല്യഗ്രന്ഥങ്ങള് മലയാളത്തിലേക്കും വിവര്ത്തനം ചെയ്യാനുള്ള സ്ഥാപനം ആരംഭിക്കാവുന്നതാണ്. വിവര്ത്തന പരിശീലനം ഒരു കോഴ്സായി പോലും അവിടെ ആരംഭിക്കാന് പറ്റും. ഇത്തരത്തില് ക്രിയാത്മകമായ ചുവടുവെപ്പുകളിലൂടെ മുന്നേറിയാലേ ഭാഷയുടെ വികാസം സാധ്യമാവൂ.
(ലേഖകന്, ഫാറൂഖ് കോളജ് മലയാള വിഭാഗത്തില് അസി. പ്രഫസറാണ്)madhyamam daily-20-6-2013
ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ പദവി ആത്യന്തികമായി അക്കാദമിക് വിഷയമാണ്. അതിനാല്, ഈ പദവിയെപ്പറ്റി ചര്ച്ചകളും സംവാദങ്ങളും ഒറ്റയടിക്കു അവസാനിക്കാന് പോകുന്നില്ല. ഭാഷാഭിമാനികളായ മലയാളികളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ പദവി ആഹ്ളാദകരമായിരിക്കെതന്നെ, അതിനുവേണ്ടി ദല്ഹിയില് സമര്പ്പിച്ച പ്രബന്ധത്തില് ഉന്നയിച്ച വാദങ്ങള് എന്തൊക്കെയാണെന്നറിയാന് താല്പര്യമുണ്ടാവുക സ്വാഭാവികമാണ്. കേന്ദ്രസാഹിത്യ അക്കാദമി മൂന്നുതവണ തിരിച്ചയച്ച പ്രബന്ധമാണിത്. അതിലുന്നയിച്ച വാദങ്ങള് അബദ്ധജടിലവും ചരിത്രവിരുദ്ധവുമാണെന്ന് ദല്ഹി സംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്ന എം.ജി.എസ്തന്നെ ദീര്ഘമായി ഉപന്യസിച്ചിരിക്കെ എന്തൊക്കെയോ ചീഞ്ഞുനാറാന് തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. നൂറുകോടിയാണ് ഇപ്പോഴത്തെ വില്ലന് എന്നുതോന്നുന്നു.
കോടികളൊന്നുമില്ലാതെ മഹത്തായ ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ പദവി മാത്രമാണ് കേന്ദ്രസര്ക്കാര് നല്കിയിരുന്നതെങ്കില് ദല്ഹിയിലേക്ക് ഒരേ സംഘംതന്നെ നാലുതവണ പോവാനും ഒരേ വാദമുന്നയിച്ചും രാഷ്ട്രീയ സമ്മര്ദം ഉപയോഗിച്ചും ഈ പദവിക്കുവേണ്ടി വാദിക്കാനും സന്നദ്ധരാവുമായിരുന്നോ? സംശയകരമാണ്. മലയാളഭാഷയെ ഒന്നാം ഭാഷയാക്കാന് ഇച്ഛാശക്തിയില്ലാത്ത, ഭരണ-കോടതി ഭാഷകളെ ഇപ്പോഴും മലയാളമാക്കാന് മടിക്കുന്ന മാറിമാറിവന്ന ഇടതു, വലതു സര്ക്കാറുകള്ക്കെങ്ങനെ ശ്രേഷ്ഠഭാഷയില് അഭിമാനം കൊള്ളാന് കഴിയും?
1500ലേറെ വര്ഷം പഴക്കമുള്ള ഭാഷയാണ് മലയാളമെന്ന് ദല്ഹിയില് പോയി വാദിച്ച എം.ജി.എസ്, 2010 മാര്ച്ചില് സര്ക്കാര് പ്രസിദ്ധീകരണമായ ‘വിജ്ഞാനകൈരളി’യില് ഈ ലേഖകന് നടത്തിയ അഭിമുഖത്തില് പറഞ്ഞത് ഇങ്ങനെയാണ്: ‘മലയാളഭാഷ എന്നു പറയാവുന്ന ഭാഷാരൂപം ഉണ്ടാവുന്നത് 15,16 നൂറ്റാണ്ടുകളിലാണ്. 500-600 കൊല്ലത്തെ പ്രായം മാത്രമാണ് നമ്മുടെ മലയാള ഭാഷക്കുള്ളത്. ഇതു ചരിത്രവസ്തുതയാണ്. ചരിത്രത്തില് പ്രമാണങ്ങളില് തെളിയുന്ന വസ്തുതകള്ക്കാണ് സ്ഥാനം. വെറും വാദങ്ങള്ക്ക് ഒരു സ്ഥാനവുമില്ല. എഴുത്തച്ഛന്െറ ഇതിഹാസ-പുരാണ തര്ജ്ജമകളാണ് ഭാഷക്ക് പുതുരൂപം കൊടുത്തത്.’ മലയാളത്തിന് 1500 വര്ഷത്തെ പഴക്കമുണ്ടെന്നു ദല്ഹിയില് പോയി വാദിച്ച എം.ജി.എസിനു മൂന്നുവര്ഷത്തിനിടയില് എന്തൊക്കെ തെളിവുകളാണാവോ ലഭിച്ചത്.
ശ്രേഷ്ഠഭാഷക്കുവേണ്ടി മലയാള പണ്ഡിതന്മാര് ‘ഗവേഷണം നടത്തി, ബുദ്ധിമുട്ടി കണ്ടെത്തിയ’ ഒന്നാമത്തെ വാദം, ഒരു മൂലദ്രാവിഡ ഭാഷയില്നിന്ന് രൂപപ്പെട്ടതിനാല് തമിഴ്, കന്നട, തെലുങ്ക്, മലയാളം തുടങ്ങിയ ദ്രാവിഡ ഭാഷകള്ക്ക് ഒരേ പ്രായമാണെന്നും ഇതില് ഏതെങ്കിലും ഭാഷക്ക് ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ പദവി നല്കുകയാണെങ്കില് മലയാളവും അതിന് അര്ഹമാണെന്നുമാണ്. പ്രാചീന തമിഴ് ക്ളാസിക്കല് ഗ്രന്ഥങ്ങളില് പലതും ഇന്നത്തെ സാമാന്യ തമിഴ് വായനക്കാര്ക്ക് പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാനാവാത്ത ഭാഷയിലാണെന്നും അതിനാല്, മൂലദ്രാവിഡ ഭാഷയില്നിന്ന് പിരിഞ്ഞുവരുന്ന ഘട്ടത്തിലെ ഗ്രന്ഥങ്ങള് മലയാളത്തിനുകൂടി അവകാശപ്പെട്ടതാണെന്നുമാണ് മറ്റൊരുവാദം. ഈ വാദത്തില് ചില ശരികളുണ്ട്. എന്നാല്, പ്രാചീന തമിഴില്നിന്ന് ഭിന്നമായി മൃതിയടഞ്ഞ ഒരു മൂലദ്രാവിഡ ഭാഷയുണ്ടെങ്കില് തീര്ച്ചയായും ക്ളാസിക്കല് പദവി നല്കേണ്ടത് ആ മൃതഭാഷക്കാണ്. ആ ഭാഷ ഇപ്പോള് നിലവിലില്ലല്ലോ എന്നത് ക്ളാസിക്കല് പദവിക്കു തടസ്സമല്ല. ഇസ്രായേലിയര് മൃതഭാഷയായി മാറിയിരുന്ന ഹീബ്രുവിനെ സംസാര, വ്യവഹാര ഭാഷയാക്കി തിരിച്ചുകൊണ്ടുവന്ന ചരിത്രവും നമ്മുടെ മുന്നിലുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രാചീന ലിഖിതമായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന വയനാട്ടിലെ എടക്കല് ഗുഹാ ലിഖിതങ്ങളെ പ്രാചീന മലയാളവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളും ദല്ഹി പ്രബന്ധത്തില് ഉള്ളതായാണ് പത്രവാര്ത്ത. 1896ല് മദിരാശിയിലെ എപ്പിഗ്രാഫി വകുപ്പിന്െറ തലവനായിരുന്ന ഡോ. ഹുള്ട്ഷ് (Dr.Hultzch) എടക്കല് ലിഖിതം, വായിച്ചെടുത്തത് ഇങ്ങനെ: ‘പല്പുലിതാനന്ദകരി. മറ്റൊരു വായന, ‘പലപുലിതാനന്തകരി’. ഹുള്ട്ഷിന്െറ അഭിപ്രായത്തില് ഈ ലിഖിതം പ്രാചീന തമിഴു ലിപിയിലാണ്. ഈ ലിപിയുടെ ഉത്തരഭാഗം ‘വേട്കോപണാകചം നന്നുചത്തി’ എന്നു വായിക്കാമെന്നു കേസരി എ. ബാലകൃഷ്ണപിള്ള എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. എടക്കല് ഗുഹയിലെ മറ്റൊരു ലിഖിതം ഹുള്ട്ഷ് വായിച്ചത് ഇങ്ങനെ: ശ്രീവിഷ്ണുവര്മനാഹ: കുടുബിയ കുലവര്ദ്ധനസ്യ ലിഖിത’. ഇത് സംസ്കൃതത്തിലുള്ളതാണെന്നത് തര്ക്കമറ്റതാണ്. എടക്കല് ലിപി നിരകളുടെ കാലം ബി.സി മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടാണെന്നാണ് പ്രഫ. ബ്യൂളരുടെ അഭിപ്രായം. എന്തുതന്നെയായാലും മലയാളഭാഷയുമായി ഈ ലിഖിതങ്ങള്ക്ക് ബന്ധമുണ്ടെന്ന് ഇന്നേവരെ ആരും വാദിച്ചിട്ടില്ല.
ശ്രേഷ്ഠഭാഷാ പദവിയേക്കാള് ഇപ്പോള് ചര്ച്ചചെയ്യുന്നതും തര്ക്കിക്കുന്നതും നൂറുകോടിയുടെ കാര്യമാണ്. ഈ തുക എന്തിനുവേണ്ടി ചെലവഴിക്കണം എന്നതിനു പല കോണുകളില്നിന്നും നിര്ദേശങ്ങളും ആവശ്യക്കാരും ഉണ്ടായിക്കഴിഞ്ഞു. ഫ്യൂഡല് ഗൃഹാതുരതയെ താലോലിക്കുന്ന പൈതൃകപഠന, മ്യൂസിയമടക്കം നിര്ദേശങ്ങളിലുണ്ട്. എം.ജി.എസിന്െറ സങ്കല്പത്തിലുള്ള അത്തമൊരു കേന്ദ്രത്തില് ‘സ്വദേശി വസ്ത്രധാരണ രീതികള്ക്കും ആടയാഭരണങ്ങള്ക്കും ഓലക്കുടക്കും ഓട്ടുവളകള്ക്കും ചെറുമക്കളുടെ കല്ലുമാലകള്ക്കും-അത്ര ദൂരെയല്ലാത്ത ഒരു ഭൂതകാലത്ത് നാം ഇതെല്ലാം അപരിഷ്കൃതമെന്നുവെച്ച് തള്ളികളഞ്ഞതാണ്-അവിടെ പുനര്ജീവിതം സിദ്ധിക്കണം...’
കേരളീയ നവോത്ഥാനം വലിച്ചെറിഞ്ഞ ചെറുമക്കളുടെ കല്ലുമാലയും മറ്റും ‘പുനരുജ്ജീവി’പ്പിച്ചുകൊണ്ട് പിന്നോട്ട് നടക്കാനും തത്തുല്യമായ മറ്റു ജാതിയ, ഫ്യൂഡല് നൊസ്റ്റാള്ജിയയെ താലോലിക്കാനും നൂറുകോടിയില്നിന്നു തുക മാറ്റിവെക്കുകയാണെങ്കില് മലയാളഭാഷയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് പാഴ്ച്ചെലവായി മാറും.
തീര്ച്ചയായും, മലയാളഭാഷയുടെയും കേരളത്തില് നിലനില്ക്കുന്ന ഭാഷാഭേദങ്ങളുടെയും സംരക്ഷണത്തിനും വികാസത്തിനും വേണ്ടി മാത്രമേ നൂറുകോടി ചെലവഴിക്കുകയുള്ളൂവെന്ന് സര്ക്കാറും ഔദ്യാഗിക സ്ഥാപനങ്ങളും തീരുമാനിച്ചാല് മാത്രമേ നൂറുകോടികൊണ്ട് നമ്മുടെ ഭാഷക്ക് വല്ല ഗുണവുമുണ്ടാകുകയുള്ളൂ. ഇപ്പോള് പല വൈജ്ഞാനിക ശാഖകളിലുമുള്ള സാങ്കേതിക പദങ്ങള്ക്ക് മലയാളത്തില് തത്തുല്യ പദങ്ങളില്ല. അതിനാല്, എല്ലാ വിഷയങ്ങളും മലയാളത്തില് പഠിപ്പിക്കപ്പെടണം എന്നു വാദിക്കുമ്പോള്തന്നെ സാങ്കേതികപദകോശം എന്നത് കീറാമുട്ടിയാവുകയാണ്. അതുകൊണ്ട് വിവിധ വിഷയങ്ങളിലുള്ള പദകോശങ്ങള് (ഗ്ളോസറി) നിര്മിക്കാന് തുക കണ്ടെത്തേണ്ടതുണ്ട്.
കേരളത്തിലെ ലിപിയില്ലാത്തതും എന്നാല്, പദസമ്പന്നവും വാമൊഴി സാഹിത്യ സമ്പന്നവുമായ ആദിവാസി ഭാഷകളെ സംരക്ഷിക്കാന് തുക നീക്കിവെക്കേണ്ടതുണ്ട്. ആദിവാസി ഭാഷകളില് പലതിനും മലയാളത്തോട് അടുത്ത ബന്ധമുണ്ട്. സമീപകാലത്ത് അവയില് ചിലതിനു നിഘണ്ടുക്കള് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ഈ മേഖലയില് ധാരാളം ഗവേഷണങ്ങള് നടക്കുന്നുണ്ട്. തീര്ച്ചയായും അവ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് മലയാളികളുടെ കടമയാണ്.
മലയാളത്തെ ക്രിയാത്മകമായി ഉള്ക്കൊള്ളുന്നതിനുവേണ്ടി കേരളത്തിലുണ്ടായ ലിപി വ്യവസ്ഥയാണ് അറബി-മലയാളം. ലിപി അറബിയാണെങ്കിലും ഉച്ചരിക്കുന്നത് മലയാളമാണ്. ഒരുകാലത്ത് ഈ ഭാഷാരീതി കേരളത്തില് സജീവമായിരുന്നു. ആയിരത്തിലേറെ ഗദ്യഗ്രന്ഥങ്ങളും ആറായിരത്തിലേറെ പലവിധ പദ്യങ്ങളും ഈ ലിപി വ്യവസ്ഥയിലുണ്ട്. അറബി-മലയാളം നമ്മുടെ ഭാഷയുടെയും സംസ്കാരത്തിന്െറയും ചരിത്രത്തിന്െറയും ഭാഗമാണ്. അതിനാല്, അവ സംരക്ഷിക്കാനും അവയിലുള്ള ഗ്രന്ഥങ്ങള് മലയാളലിപിയിലേക്ക് മാറ്റാനും ശ്രമങ്ങള് ഉണ്ടാവേണ്ടതുണ്ട്. സാഹിത്യം, വൈദ്യം, ചരിത്രം, ആധ്യാത്മികം, തത്ത്വശാസ്ത്രം തുടങ്ങി വിവിധ ശാഖകളിലായി ചിതറിക്കിടക്കുന്ന അറബി-മലയാള സാഹിത്യസമ്പത്ത് ലിപ്യന്തരണത്തിലൂടെ സമ്പൂര്ണമായി മലയാളീകരിച്ചാല് ഭാഷയുടെ പ്രാചീന സമ്പത്തിനു മുതല് കൂട്ടാവും. ഒപ്പം, മലയാള യൂനിവേഴ്സിറ്റിയുടെ പാഠ്യപദ്ധതിയില് അറബി-മലയാളം സവിശേഷ പഠനവിഷയമാകേണ്ടതുണ്ട്.
തമിഴ്ലിപി, ഗ്രന്ഥലിപി, സുറിയാനി ലിപി, തുളു ലിപി, ഹളെകന്നട ലിപി, കന്നട ലിപി, അറബി ലിപി, ഡച്ച് ലിപി, പോര്ചുഗീസ് ലിപി, ഹീബ്രുലിപി, ലത്തീന് ലിപി എന്നിങ്ങനെയുള്ള നിരവധി ലിപികള് ഉപയോഗിച്ചുള്ള, ലിഖിതങ്ങളുള്ള നാടാണ് കേരളം. ഇവയില് ചില ലിപികളില് ഗ്രന്ഥസമ്പത്തുമുണ്ട്. കേരളത്തിലെ ഒന്നാമത്തെ ചരിത്രഗ്രന്ഥമായ ശൈഖ് സൈനുദീന് രചിച്ച ‘തുഹ്ഫത്തുല് മുജാഹിദീന്’ അറബിയിലാണ് രചിക്കപ്പെട്ടത്. ഇത്തരത്തില് കേരളവുമായും നമ്മുടെ പ്രാചീനകാലവുമായും ബന്ധമുള്ള മുഴുവന് ആവിഷ്കാരങ്ങളും മലയാളഭാഷയിലേക്ക് കൊണ്ടുവരേണ്ടതുണ്ട്.
മലയാള സാഹിത്യകൃതികള് ഇംഗ്ളീഷ് അക്കമുള്ള ലോകഭാഷകളിലേക്കും, വിദേശ, ഇന്ത്യന് ഭാഷകളിലുള്ള അമൂല്യഗ്രന്ഥങ്ങള് മലയാളത്തിലേക്കും വിവര്ത്തനം ചെയ്യാനുള്ള സ്ഥാപനം ആരംഭിക്കാവുന്നതാണ്. വിവര്ത്തന പരിശീലനം ഒരു കോഴ്സായി പോലും അവിടെ ആരംഭിക്കാന് പറ്റും. ഇത്തരത്തില് ക്രിയാത്മകമായ ചുവടുവെപ്പുകളിലൂടെ മുന്നേറിയാലേ ഭാഷയുടെ വികാസം സാധ്യമാവൂ.
(ലേഖകന്, ഫാറൂഖ് കോളജ് മലയാള വിഭാഗത്തില് അസി. പ്രഫസറാണ്)madhyamam daily-20-6-2013
12 December, 2012
മലാല: നാടകത്തിന് പിന്നിലാര്?
എന്ന എന്റെലേഖനം വന്ന ശേഷം (http://www.madhyamam.com/news/203831/121208 )പല facebook സുഹുര്തുകളും എനികേതിരെ വ്യാജ ആരോപണങ്ങള് ഉന്നയികുകയുണ്ടായി.അത്തരം സുഹുര്തുകള് , സത്യമറിയാന് താല്പര്യമുണ്ടെങ്കില് ദയവു ച
െയ്ത താഴെ കൊടുക്കുന്ന ലിങ്കുകളിളുടെ കടന്നു പോകണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു.DYFI സുഹുര്തുകള് സത്യം മനസിലാകി അവര് അകപെട്ട സാമ്രാജ്യത്വ അജണ്ടയുടെ ചതികുഴിയില് നിന്ന് കരകയറനമെന്നും യഥാര്ത്ഥ സാമ്രാജ്യത്വ വിരുത പാതയില് അണിചേരണമെന്നും അപേക്ഷിക്കുന്നു .
1 http://www.veteranstoday.com/2012/10/15/project-malala-the-cias-socio-psychological-intelligence-operation/
http://beforeitsnews.com/opinion-liberal/2012/10/the-staged-malala-yousafzai-story-establishment-media-and-controlled-opposition-move-to-counter-questions-about-ഷൂട്ടിംഗ്
http://www.telegraph.co.uk/news/politics/9648783/Schoolgirl-Malala-Yousafzai-could-be-victim-of-government-plot-Labour-peer-claimed.html
http://blogs.thenews.com.pk/blogs/2012/10/is-malala-a-conspiracy/
1 http://www.veteranstoday.com/2012/10/15/project-malala-the-cias-socio-psychological-intelligence-operation/
http://beforeitsnews.com/opinion-liberal/2012/10/the-staged-malala-yousafzai-story-establishment-media-and-controlled-opposition-move-to-counter-questions-about-ഷൂട്ടിംഗ്
http://www.telegraph.co.uk/news/politics/9648783/Schoolgirl-Malala-Yousafzai-could-be-victim-of-government-plot-Labour-peer-claimed.html
http://blogs.thenews.com.pk/blogs/2012/10/is-malala-a-conspiracy/
08 December, 2012
മലാല: നാടകത്തിന് പിന്നിലാര്?
madhyamam daily(8-12-2012)
ഡോ. അസീസ് തരുവണ ShareThis
![]()
പാകിസ്താനിലെ സ്വാത് ജില്ലയിലെ മിങ്കോറ സ്വദേശിയായ മലാല യൂസുഫ് സായ് എന്ന പതിനാലുകാരിയായ ബ്ളോഗര്ക്കുനേരെ തഹ്രീകെ താലിബാന് എന്ന സംഘടനയില്പ്പെട്ട അത്താഉല്ലഖാന് എന്ന വ്യക്തി നിറയൊഴിച്ചതിനെതിരെ കേരളത്തില് പ്രതിഷേധം അലയടിക്കുകയാണ്. കഴിഞ്ഞ ഒക്ടോബര് ഒമ്പതിനാണ് വെടിവെപ്പ് നടന്നത്. പാകിസ്താനില് സര്ക്കാര് പിന്തുണയോടെ ഒരുമാസമാണ് പ്രതിഷേധ പരിപാടികള് അരങ്ങേറിയത്. ഏറെ വൈകാതെ സംഭവത്തിനു പിന്നിലെ ഗൂഢാലോചനകള് അവിടത്തെ ബുദ്ധിജീവികളും നിരവധി പ്രസ്ഥാനങ്ങളും വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടുവന്നു. അതോടെ പാകിസ്താനിലെ പ്രതിഷേധ നാടകങ്ങള് ഔദ്യാഗിക തലത്തിലൊതുങ്ങി. ഇപ്പോള് പ്രധാനമായും രണ്ടു ദേശങ്ങളില് മാത്രമാണ് പ്രതിഷേധ പരിപാടികള് അരങ്ങുതകര്ത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് -ലണ്ടനിലും കേരളത്തിലും!
യുക്തിവാദി സംഘം, ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ മുസ്ലിംലീഗിന്െറ വിദ്യാര്ഥി സംഘടനയായ എം.എസ്.എഫ് തുടങ്ങിയവയൊക്കെ കേരളത്തിലെ പ്രതിഷേധകരിലുണ്ട്. വനിതകളുടെ വിദ്യാഭ്യാസ അവകാശത്തിനുവേണ്ടി പൊരുതുന്ന ധീരവനിത, ജീവിക്കുന്ന രക്തസാക്ഷിഎന്നൊക്കെയാണ് ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ മലാലയെ വാഴ്ത്തുന്നത്. സത്യത്തില് മേല്വാചകങ്ങളുടെ ‘പേറ്റന്റ്’ ഒബാമക്കും ഹിലരി ക്ളിന്റനുമാണ്. വെടിയേറ്റതിന്െറ രണ്ടാംദിവസം മുന്കൂട്ടി തീരുമാനിച്ചതുപോലെ വാര്ത്താസമ്മേളനം നടത്തി പ്രതിഷേധം അറിയിക്കുകയും മലാലയെ ധീരവനിതയായി വാഴ്ത്തുകയുമൊക്കെ ചെയ്തത് ഒബാമ, ഹിലരി ക്ളിന്റനാദികളാണ്. (ഇസ്ലാമിക) മതഭീകരതയാണ് യുക്തിവാദി സംഘത്തിന്െറ പ്രശ്നം. എം.എസ്.എഫുകാരായ ചില സുഹൃത്തുക്കളോട് പ്രതിഷേധ കാരണം ആരാഞ്ഞപ്പോള്, ഇത് മതേതരത്വത്തിന്െറ പ്രശ്നമാണെന്നും പ്രതിഷേധ പരിപാടി സംഘടിപ്പിക്കാന് സംസ്ഥാന കമ്മിറ്റിയുടെ ആഹ്വാനമുണ്ടെന്നും മാത്രമാണ് അവര്ക്കറിയുന്നത്. എന്തുതന്നെയായാലും തങ്ങളാണ് ആദ്യം പ്രതികരിച്ചതെന്നും ഡി.വൈ.എഫ്.ഐ തങ്ങളെ പകര്ത്തുകയാണുണ്ടായതെന്നും എം.എസ്.എഫുകാര് അഭിമാനിക്കുന്നുണ്ട്. തീര്ച്ചയായും മലാലയെ ആക്രമിച്ചവരെ ശിക്ഷിക്കുകയും ‘ആക്രമിപ്പിച്ച’വരെ വെളിച്ചത്തു കൊണ്ടുവരുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. അതേസമയം, പാകിസ്താനിലെ പല ബുദ്ധിജീവികളും ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച, മലാല സംഭവത്തിനു പിന്നിലെ ഐ.എസ്.ഐ-നാറ്റോ ഒളിയജണ്ട തിരിച്ചറിയാനോ പ്രശ്നത്തെ സൂക്ഷ്മ വിശകലനത്തിന് വിധേയമാക്കാനോ സാമ്രാജ്യത്വവിരുദ്ധ യുവജനപ്രസ്ഥാനങ്ങള്പോലും തയാറാവുന്നില്ലെന്നത് അങ്ങേയറ്റം ഖേദകരമാണ്. മലാല സംഭവം വിശകലനം ചെയ്യുമ്പോള് സ്വാത് താഴ്വരയുടെ പ്രത്യേകതകള്കൂടി മനസ്സിലാക്കേണ്ടതുണ്ട്. പാക് ഗവണ്മെന്റിന് മേല്ക്കൈ ഇല്ലാത്ത, പാക് പട്ടാളത്തിന് തങ്ങളുടെ വരുതിയില് കൊണ്ടുവരാന് കഴിയാത്ത ഗോത്ര, യാഥാസ്ഥിതിക മുസ്ലിംകളുടെ ഭരണമേഖലയാണ് സ്വാത്. സാമ്രാജ്യത്വ വിരുദ്ധ പോരാളികള്ക്ക് പൂര്ണ സംരക്ഷണം നല്കുന്ന പ്രദേശം കൂടിയാണിത്. അമേരിക്കക്കോ പാകിസ്താന് സര്ക്കാറിനോ കീഴടക്കാന് കഴിയാത്ത പോരാളികളുടെ നാട്. നേരിട്ടുള്ള സൈനികാക്രമണത്തിന് നാറ്റോക്ക് ധൈര്യമില്ലാത്ത പ്രദേശം. അതിനാല്, ഭീരുക്കളെപ്പോലെ പൈലറ്റില്ലാത്ത വിമാനങ്ങള് അയച്ച് തദ്ദേശവാസികളെ കൊന്നൊടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. കല്യാണവീടെന്നോ മരണവീടെന്നോ നോക്കാതെ ഡ്രോണ് ആക്രമണത്തിലൂടെ കൂട്ടക്കൊല നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ് അമേരിക്ക. ഇത്തരം ഏകപക്ഷീയ ആക്രമണങ്ങളില് നിരവധി കുഞ്ഞുങ്ങളടക്കം ചിന്നിച്ചിതറി, തുണ്ടംതുണ്ടമായി കൊല്ലപ്പെടുകയാണ്. കല്യാണവീടുകളിലും മരണവീടുകളിലും കലാലയങ്ങളിലും മസ്ജിദുകളിലും ബോംബ് വര്ഷിക്കപ്പെട്ട് നൂറുകണക്കിന് നിരപരാധികള് കൊല്ലപ്പെട്ടാല് ‘പിഴവ്’ സംഭവിച്ചതിന് അമേരിക്ക മുറപോലെ പാക് സര്ക്കാറിനെ ഖേദമറിയിക്കും. അതേസമയം, ഇത്തരം ആക്രമണങ്ങള്ക്കെതിരെ സ്വാത് താഴ്വരയില് മാത്രമല്ല, പാകിസ്താനിലെങ്ങും പ്രതിഷേധം ആളിപ്പടര്ന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഓരോ ഡ്രോണ് ആക്രമണത്തിനു ശേഷവും സ്വാത് നിവാസികള് കൂടുതല് ജാഗരൂകരാവുകയും സാമ്രാജ്യത്വവിരുദ്ധ പോരാട്ടത്തില് അണിചേരുകയുമാണ്. ഈയൊരു പശ്ചാത്തലത്തില് അമേരിക്കക്ക് അനുകൂലമായി ആരുതന്നെ സംസാരിച്ചാലും അവര്ക്ക് പൊറുക്കാനാവില്ല. ഡ്രോണ് ആക്രമണങ്ങള്ക്കെതിരെ പ്രതിഷേധം ശക്തമായപ്പോള് ജനങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചുവിടുന്നതിനും പാകിസ്താന് സര്ക്കാറിനും നാറ്റോക്കും മുഖം രക്ഷിക്കുന്നതിനും വേണ്ടി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട നാടകമാണ് മലാല സംഭവമെന്ന് വ്യക്തമാണ്. പാകിസ്താനിലെ ഒട്ടേറെ ബുദ്ധിജീവികള് ഇത്തരമൊരു കാഴ്ചപ്പാടാണ് തെളിവുകളോടെ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നത്. മലാലയെ ആക്രമിച്ച സംഘടനയും സംശയത്തിന്െറ നിഴലിലാണ്. പാകിസ്താനില് ‘താലിബാന്’ (വിദ്യാര്ഥികള് എന്നര്ഥം) എന്നപേരില് ഒട്ടേറെ സംഘടനകളുണ്ട്. ഇവയില് പലതും ഐ.എസ്.ഐയുടെയും സി.ഐ.എയുടെയും മൊസാദിന്െറയും സന്തതികളാണ്. പാകിസ്താനിലെ പല താലിബാന് ഗ്രൂപ്പുകള്ക്കും അഫ്ഗാനിലെ താലിബാനുമായി ഒരു ബന്ധവുമില്ല. തടിയന്റവിട നസീര് ദക്ഷിണേന്ത്യന് കമാന്ഡറായ സംഘടനപോലെ ഊരും പേരുമില്ലാത്ത ഒട്ടേറെ താലിബാന് കടലാസ് സംഘടനകളില് ഒന്നത്രേ തഹ്രീകെ താലിബാന്. ഒരു ഐ.എസ്.ഐ സന്തതി. മലാലയുടെ ബ്ളോഗ് സ്പോണ്സര് ചെയ്യുന്നത് ബ്രിട്ടന്െറ അധീനതയിലുള്ള ബി.ബി.സിയാണ്. അബ്ദുല്ഹയ്യ് കക്കര് എന്ന ബി.ബി.സി റിപ്പോര്ട്ടറെ മലാലയെ സഹായിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി ബി.ബി.സി നിയമിച്ചിട്ടുണ്ട്. സാമ്രാജ്യത്വ ശക്തികള്ക്കും പാകിസ്താന് സര്ക്കാറിനും അനുകൂലമായ കുറിപ്പുകള് തയാറാക്കാന് ബി.ബി.സി ലേഖകന് മലാലയെ സഹായിക്കുന്നു. 12ാം വയസ്സിലാണ് (2009 ജനുവരി മൂന്നിന്) മലാലയുടെ ആദ്യ ഡയറിക്കുറിപ്പ് ബി.ബി.സിയില് പോസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്നത്. ബി.ബി.സി സ്പോണ്സേഡ് പരിപാടിയാകയാല് അവര് ബ്ളോഗെഴുത്തിന് വന് പ്രചാരം നല്കി. മലാലയെ ബ്ളോഗെഴുതാന് തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനുമുമ്പ് മറ്റു പലരെയും ബി.ബി.സി സമീപിച്ചിരുന്നു. ചതിക്കുഴി തിരിച്ചറിഞ്ഞ അവര് ഒഴിഞ്ഞുമാറുകയായിരുന്നുവത്രെ. തങ്ങള് ഉദ്ദേശിക്കുന്ന കാര്യങ്ങള് സ്വന്തം പേരിലെഴുതിയാല് എന്ത് സംഭവിക്കുമെന്ന് ബി.ബി.സി എഡിറ്റര്മാര്ക്ക് നല്ല ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നതിനാല് അപര നാമത്തില് ബ്ളോഗെഴുതാന് മലാല നിര്ബന്ധിതയായി. അങ്ങനെ പഷ്തൂണ് നാടോടിക്കഥയിലെ ധീരവനിതയായ ‘ഗുല്മകായ്’ എന്ന ഇതിഹാസ നായികയുടെ പേര് മലാല സ്വീകരിച്ചു. വാസ്തവത്തില് ഈ 12കാരിയുടെ തൂലികയിലൂടെ തങ്ങള്ക്ക് പറയാനുള്ളത് ഐ.എസ്.ഐയും നാറ്റോയും എഴുതുകയായിരുന്നു. മലാലയുടെ ഡയറിക്കുറിപ്പുകളിലൂടെ കടന്നുപോയാല് ഇത് പകല്പോലെ വ്യക്തമാവും. ബ്ളോഗ് ആരംഭിച്ചതോടെ മലാലയെ ഒരു ‘സംഭവ’മാക്കി അവതരിപ്പിക്കാന് സാമ്രാജ്വത്വ ശക്തികള് ശ്രമമാരംഭിച്ചു. എട്ടാം ക്ളാസില് പഠിക്കുമ്പോള് പെഷാവറില് നടന്ന രാഷ്ട്രീയ സെമിനാറിലും മറ്റും മലാല ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടു. പാകിസ്താന്െറ വിദേശനയം എന്താകണം? അമേരിക്കയോടുള്ള നയം എന്തായിരിക്കണം? എന്നൊക്കെയുള്ള നയതന്ത്രപരവും അതീവ പ്രധാനവുമായ വിഷയങ്ങള് മലാലയിലൂടെ ബി.ബി.സിയും മറ്റും പറയിച്ചു. സാഹിദ് ബുനേരി, എ.എം.എന് ടെലിവിഷനുവേണ്ടി മലാലയുമായി നടത്തിയ അഭിമുഖത്തില്, രാഷ്ട്രീയത്തില് മതിപ്പുളവാക്കിയ മാതൃകാ വ്യക്തിത്വങ്ങള് ആരൊക്കെയാണ് എന്ന ചോദ്യത്തിന് പറയുന്ന മറുപടിയില് രണ്ടു പേരുകളാണുള്ളത്: അതിലൊന്ന് ബറാക് ഒബാമയുടേതാണ്. പാകിസ്താന്െറ വിദേശനയം എന്തായിരിക്കണമെന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം ഇങ്ങനെ: ‘മികച്ച വിദേശനയം ഉണ്ടാകണം. നമ്മുടെ വിദേശ നിലപാട് അനുസരിച്ച് ഇന്ത്യ ശത്രുരാജ്യമാണ്. അഫ്ഗാനിസ്താനില് ഒരിക്കലും സമാധാനമുണ്ടാകില്ല. മറ്റുള്ള രാജ്യങ്ങളുമായി സമാധാനമുണ്ടാക്കാന് ഉതകുന്ന തരത്തിലുള്ള വിദേശനയം നമുക്ക് സാധ്യമാക്കണം. മറ്റുള്ള രാജ്യങ്ങളുമായി വാണിജ്യബന്ധം അഭിവൃദ്ധിപ്പെടുത്താന് പ്രാപ്തമായ തരത്തില് വിദേശ നയത്തില് മാറ്റംവരുത്താന് കഴിയണം.’ സമാധാനത്തിനുള്ള പാകിസ്താനിലെ ദേശീയ പുരസ്കാരം നേടിയിട്ടുള്ള മലാല, ഡ്രോണ് ആക്രമണങ്ങളെപ്പറ്റി പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ: ‘അമേരിക്ക നേരിട്ട് ആക്രമിക്കാതെ, പൈലറ്റില്ലാത്ത യുദ്ധവിമാനങ്ങള് അമേരിക്ക പാകിസ്താന് നല്കുകയും ആ സാങ്കേതികവിദ്യ തീവ്രവാദികളെ ലക്ഷ്യംവെച്ച് നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതായിരിക്കും ശരി’ എന്നാണ്. അല്ലാതെ ഇത്തരം ആക്രമണങ്ങള് ഇല്ലാത്ത സ്വാത് അല്ല. 2009 മാര്ച്ച് മൂന്നിന് മലാല എഴുതിയ കുറിപ്പില് അനുജന്െറ ഒരു പ്രാര്ഥന ഉള്പ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. അതിങ്ങനെ: ‘പടച്ചോനേ, സ്വാതില് ശാന്തിയും സമാധാനവും നിലനില്ക്കണമേ... ഇനി അതിനു കഴിയില്ലെങ്കില് യു.എസിനെയോ ചൈനയെയോ ഇവിടെഎത്തിക്കണമേ...’ ആദം ബി. ഇല്ലിക്കും ഇര്ഫാന് അശ്റഫും ചേര്ന്ന് തയാറാക്കിയ Class Dismissed; The Death of Female Education എന്ന ഡോക്യുമെന്ററിയിലൂടെ കടന്നുപോയാല് മലാലയെ മുന്നിര്ത്തി പാക് സര്ക്കാറും നാറ്റോയും നടത്തുന്ന കപടനാടകത്തിന്െറ ചുരുളുകള് നിവര്ന്നുകാണാം. മലാലക്കുവേണ്ടി നിര്മിക്കപ്പെട്ട ഡോക്യുമെന്ററിയില് തീവ്രവാദികള് മാത്രമാണ് അപരര്. സാമ്രാജ്യത്വ ഇടപെടല് പ്രശ്നവത്കരിക്കപ്പെടുന്നേയില്ല. താലിബാന് തകര്ത്ത സ്കൂളുകളെപ്പറ്റി പറയുന്നുണ്ട്. എന്നാല്, ദക്ഷിണേഷ്യയെക്കുറിച്ചുള്ള ഗവേഷകനായ അക്രം ജാവേദ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയതു പോലെ, അമേരിക്കന് ബോംബിങ് തകര്ത്തെറിഞ്ഞ കമ്പോളങ്ങളെയോ സ്കൂളുകളെയോ തകര്ന്ന വീടുകളെയോ റോഡുകളെയോ പറ്റി ഒന്നും പറയുന്നില്ല. സ്വാതിലെ പ്രശ്നം സ്ത്രീ വിദ്യാഭ്യാസ നിഷേധം മാത്രമാണെന്നും അതിനുത്തരവാദികള് താലിബാനാണെന്നുമുള്ള ലഘൂകരണം ഇപ്പോള് പ്രതിഷേധകര് ഉയര്ത്തുന്നുണ്ട്. തീര്ച്ചയായും അഫ്ഗാനിസ്താനിലെ താലിബാന്െറ സ്ത്രീകളോടുള്ള സമീപനം ചര്ച്ച ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതാണ്. ലോകത്തെ ഒരു രാജ്യവും പ്രസ്ഥാനവും മാതൃകയാക്കാത്ത കാടന് സമീപനമാണ് അവരുടേത്. അതേസമയം, ഇന്ത്യയോടൊപ്പം സ്വാതന്ത്ര്യം നേടിയ പാകിസ്താന്, അക്രം ജാവേദ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയതുപോലെ പ്രാഥമിക വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്െറ കാര്യത്തില് ഏഷ്യയിലെതന്നെ ഏറ്റവും വഷളായ ഒരു രാജ്യമാണ്. 2010-11ലെ കണക്കുകള് പ്രകാരം 40 ശതമാനം വിദ്യാര്ഥികളും സ്കൂളില് എത്തിച്ചേര്ന്നിട്ടില്ല. ഇത് പെണ്കുട്ടികളുടെ മാത്രം അവസ്ഥയല്ല എന്നോര്ക്കണം. മലാല സംഭവത്തോടെ മലാലയുടെ പേരില് സ്കൂളുകള് സ്ഥാപിക്കുമെന്ന് പാക് സര്ക്കാര് വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് തീര്ച്ചയായും മലാല സംഭവത്തിലെ പോസിറ്റിവായ കാര്യങ്ങളിലൊന്നാണ്. പാകിസ്താനിലെന്ന പോലെ ഔദ്യാഗിക തലത്തില് പ്രതിഷേധം അലയടിച്ച രാജ്യം മലാലയുടെ സ്പോണ്സര്മാരുടെ നാടായ ഇംഗ്ളണ്ടിലാണ്. വെടിയേറ്റ് ഏറെ കഴിയും മുമ്പേ പ്രത്യേക വിമാനത്തില് ഇംഗ്ളണ്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവുകയും ബര്മിങ്ഹാം ക്വീന് എലിസബത്ത് ഹോസ്പിറ്റലില് പ്രവേശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. ധീരതക്കുള്ള അവാര്ഡടക്കം നിരവധി പുരസ്കാരങ്ങള് മലാലക്ക് ബ്രിട്ടീഷ് സര്ക്കാര് നല്കിക്കഴിഞ്ഞു. മലാലക്കും കുടുംബത്തിനും ബ്രിട്ടീഷ് പൗരത്വം നല്കി ലണ്ടനില് സ്ഥിരതാമസത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങള് നടക്കുന്നതായാണ് ഏറ്റവും ഒടുവിലത്തെ വാര്ത്ത. ഒപ്പം, വീടും കാറും ജോലിയും നല്കാമെന്ന വാഗ്ദാനവും ഔദ്യാഗിക തലത്തില്നിന്നു തന്നെ നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്. അങ്ങനെ ഏറെ വൈകാതെ ബ്രിട്ടന്െറ സ്വന്തം ദത്തുപുത്രി, അയാന്ഹിര്സി അലിയെപ്പോലെ വളര്ന്ന് ആത്മകഥയെഴുതി പ്രശസ്തയാവും. |
11 November, 2012
Bcym-[n-\n-th-ihpw
{]mNo-\-tI-c-f-¯nse
PmXn-taÂt¡m-bvabpw
tUm. Akokv Xcp-hW
tIcf¯nse BZna
P\-X-sb-¡p-dn¨v Ncn-{X-Im-c-·mÀ¡n-S-bn hyXykvX A`n-{]m-b-§-fmWv \ne-hn-ep-ÅXv.
\o{Kntäm, t{]mt«mBkv{S-tembvUv, {Zmhn-UÀ, BcyÀ, awtKm-fn-bÀ, skan-änIv F¶p
XpS§n Ht«sd \c-hÀ¤-§Ä hnhn[ Ime¯v tIc-f-¯n-te¡v IpSn-tb-dn-bn-«p-.v- Ch-cnÂ
ImSÀ, ]Wn-bÀ, ImWn-¡À, ae-¼-m-c-§Ä, apXp-hm-·mÀ, DÅm-S-·mÀ, Ducm-fn-IÄ
XpS-§n-b-hn`mK-¡mÀ \o{Kntäm hwi-¯nepw, Ccp-fÀ, Ipdn-¨yÀ, Icn-¼m-eÀ, ae-b-·mÀ,
ae-th-S-·mÀ F¶n-hÀ Bkv{S-tembvUvhwi-¯nepw ]n¡m-e-s¯t¶m h¶ saUn-ä-td-\n-b³
hÀ¤-¡mÀ Z£n-tW-´y-bnse {Zmhn-U-hÀ¤-¯nsâ apJy-L-S-I-am-sW¶pw A`n-{]m-b-s¸-«-h-cpv. tIc-f-apÄs¸-sS-bpÅ sX¡p-In-gt¡
Gjy-bnse BZn-a-\n-hm-kn-IÄ \o{Kntäm hn`m-K-¡m-cm-bn-cp¶p. Ncn-{Xm-XoX
Ime-¯p-Xs¶ asämcp \c-hÀ¤w \o{Kn-täm-P-\-Xsb XÅn-am-än-s¡mv IS¶p h¶p. t{]mt«mþBkv{S-tem-bvUp-IÄ
F¶mWv AhÀ Adn-b-s¸-Sp-¶Xv. Ch-cpsS
imco-cn-I-L-S\ XnI¨pw hyXy-kvX-amWv. XSn¨p ]c¶ aq¡v, Idp-¯-\ndw,
tcma-¯nÂs]m-Xnª icocw XpS-§n-bh Ch-cpsS e£-W-amWv. ""lnµp-¡Ä F¶-dn-b-s¸-Sp-¶-hÀ `mc-X-\n-hm-kn-I-fm-Ip-¶-Xn\v
hf-sc-ap-¼p-Xs¶ ChnsS A[n-h-kn-¨n-cp¶ {Zmhn-UÀ ]gb \n{Kn-täm-hw-i-¯nsâ
Ah-in-jvS-§-fmWv.2 s]mXpsh tIc-f-¯nse BZna hÀ¤-¡mÀ \o{Kntäm
hwi-¡m-c-sW¶v ]d-b-s¸-Sp¶p. ]n¶oSv Bkvt{S-tembvUv hÀ¤-¡mÀ \n{Kn-täm-I-fpsS Øm\w
A]-l-cn-¨-Xm-hWw.
C´y-bn-sebpw
hninjym tIc-f-¯n-sebpw ]cn-jvIr-X-P-\-hÀ¤w {Zmhn-U-cm-bn-cp¶p. ]pe-bÀ, ]d-bÀ,
Ipd-hÀ, Cug-hÀ, \mb-·mÀ XpS-§n-b-h-scÃmw Cu hn`m-K-¯nÂs]Spw. {Zmhn-U-cpsS
P·-`q-an-sb-¡p-dn¨p hyà-amb sXfn-hp-I-fnÃ. {ZmhnU P·-`qan CuPn-]vXm-sW¶pw a[y-[-c-Wym-gn-¡-S-ensâ
D¯-c-Xo-c-am-sW¶pw AXÃ `mc-X-`q-an-bm-sW-¶p-apÅ \nK-a-\-§Ä \ne-hn-epv.
Bcy-hÀ¯-¯n \n¶pw
sshZn-I-{_m-Ò-WÀ ae-_m-dn F¯n-bXv F.Un. 8-mw iX-I-¯nsâ BZy-hÀj-§-fn-em-sW¶pw
Xpfp-\m-«nÂ\n¶v ISÂXocw hgn-bmWv AhÀ h¶-sX¶pw temK³3 A`n-{]m-b-s¸-Sp¶p. Bcy-·mÀ hcp-¶-Xn\p ap¼v
ChnsS {Zmhn-U-cpsS Bhmk tI{µ-am-bn-cp¶p. {Zmhn-U-cp-am-bpÅ \o tLmc-bp-²-¯nsâ
A´y-¯n Bcy-·mÀ D¯-tc-´y-bnse {ZmhnU kwkvImcw \in-¸n¨p. ]t£ AhÀ
tIc-f-¯n-se-¯p-¶Xv hf-sc-¡m-e-§Ä¡p tij-amWv.
Bcy-·mÀ tIc-f-¯nÂ
IpSn-tb-dn-¸mÀ¯ Ime-ta-Xm-sW¶v JWvUn-X-ambn ]d-bm³ DX-Ip¶ Xc-¯n-epÅ
Ncn-{X-tc-J-I-Ä CXp-hsc Ip-In-«n-bn-«nÃ. G.Un 4-mw \qäm-n Bcy-·mÀ
tIc-f-¯nÂh-¶n-«p-s¶v ]ß-\m-`-ta-t\m³ A`n-{]m-b-s¸-Sp¶p. {]mIr-Xm-Nm-c-§Ä
sh¨p-]p-eÀ¯nbpw h\y-ar-K-§sf th«m-bm-Sn-bpw At\Iw tKm{X-§-fmbn Pohn-¨n-cp¶
BZn-{Zm-hn-U-cpsS CS-bn-te-¡mWv BSp-am-Sp-IÄ¡pÅ ta¨n Øe-§Ä At\z-jn¨v Bcy-·mÀ
IS-¶p-h-¶Xv. {Zmhn-UÀ ]c-kv]cw
Ie-ln-¨n-cp¶ Ime-am-bn-cp¶p AXv. {Zmhn-U-P-\-X-bpsS C¯cw ZuÀ_-ey-§Ä
a\-Ên-em-¡nb Bcy-·mÀ {ItaW A[n-Imcw ]nSn-s¨-Sp-¡p-I-bm-bn-cp-¶p.
Bcym-K-a-\-¯n-\p-ap¼v k¼-¶-am-sbmcp kwkvIrXn ChnsS \ne-\n-¶n-cp-¶p. AXns\
A«n-a-dn-¨p-sImpw \in-¸n-¨p-sIm-p-amWv Bcy-·mÀ B[n-]Xyw Dd-¸n-¨-Xv.
"Bcy-·m-cpsS
hc-hn\v ap¼p-Xs¶þ {InkvX-_vZ-¯n\v ap¼pÅ iX-I-§-fn {Zmhn-U-kw-kvImcw
km¼-¯n-Ihpw kmaq-lnIhpw kmwkvIm-cn-Ihpw kmln-Xy-]-c-hp-amb taJ-eIfn Hcp
DÂIr-jvS-]-Zhn {]m]n-¨n--cp-¶p-sh-¶p-Å-Xn\v \nc-h[n sXfn-hp-I-fpv.
""]pcm-X\ {Zmhn-U-kw-kvImcw Hcp \nebv¡pw Ah-tl-f-\mÀl-a-söpw {ZmhnU
hn`m-K-¯nsâ ssh`hw sImmWv Bcy-kw-kv¡m-c-¯n\v ]pjvSbpw Bghpw e`n-¨-sX¶pw SmtKmÀ
]d-bp-¶pv.''4
\¼q-Xn-cn-amÀ, ]«-·mÀ F¶n-§-s\-bpÅ
{_mÒ-W-hw-i-§Ä Bcy-·m-cm-sW¶pw _m¡n tIc-fo-b-scÃmw {Zmhn-U-cm-sW-¶p-amWv
km[m-c-W-bmbn Icp-Xn-t¸m-cp-¶Xv5 Ct¸mÄ {Zmhn-U-kw-kvIm-c-¯nsâ Gähpw henb tI{µw
Z£n-tW-´y-bmWv.
PmXn-hy-hØ
temI¯v, asämcn-S-¯p-an-Ã-m¯hn[w
PmXn-Ifpw D]-Pm-Xn-I-fpw C´y-bn-epv.
F¡m-e¯pw \c-hw-i-im-kv{X-¯nÂ
Xmev]-cy-ap-Å-hÀ¡v IuXpI hnj-b-amWv C´y-bnse Cu PmXn-hy-hØ. IWn-i-amb
PmXn-hy-hØ C´y-bp-tSXv am{X-amb Hcp kmap-lnI {]Xn-`m-k-amWv. Bbn-c¯m-p-I-fpsS
]mc-¼cyw `mc-Xob PmXnhyh-Ø-bv¡pv.
PmXn-sb-¡p-dn-¨pÅ BZn-kq-N-\-IÄ
EtKz-Z-¯nse "]pcp-j-kqà'¯n \n¶v e`y-amWv. `mc-X-¯nsâ
AXn-{]m-No-\-§-fmb Ncn{X ]c-¼-c-I-sf-¸-änbpw kmaq-ln-I-{I-a-s¯-¸-änbpw
EtKz-Z-¯n ImWmw.
""{_ma-tWmky apJ-amko
Ducq X Zkyb ssZziyx
Zv _mlp cmP\yx IrXx
]Zv`ymw ipt{Zm
APmbX'' 6
]pcpj kqà-¯n {_Òm-hnsâ \mev Ah-b-h-§-fn \n¶v
NmXpÀhÀWy hyh-Øm-bnse \mep PmXn-IÄ Dm-b-Xmbn ]d-bp¶p.
shfp¯ Bcy-·mcpw
Idp¯ Zmk-·m-cp-am-bn-cp¶p `mc-X-¯n BZyw Dm-bn-cp-¶-sX¶v ]pcp-j-kqàw hyà-am-¡p¶p. `K-h-XvKo-X-bn KpW-IÀ½-[À½-§sf
B{i-bn-¨mWv PmXn-hy-hØ Dm-b-sX¶ ]cm-amÀi-apv. "h{P-tIm-]-\nj'¯nepw
PmXn-sb-¸-än-bpÅ ]cm-aÀiw ImWmw.
Bcym-[n-\n-th-i-t¯m-sS-bmWv
`mc-X-¯n PmXn-hy-hØ iàn-s]-«Xv. PmXn-hy-h-Ø-bn A[n-jvTn-X-amb kmaqly hyh-Øsb
\ne-\nÀ¯nb kp{]-[m\ LS-I-amWv {_mÒ-Wsâ kmaq-lnI km¼-¯nI, cmjv{Sob ta[m-hn-Xz-sa¶v
]dbmw. ""Ggpw F«pw \qäm-p-I-fnse ssih sshjvWh`àn-{]-Øm-\-§-fpsS
Ime¯v PmXn¡v thcp-d-bv¡m³ Ign-ªn-cp-¶nÃ. ssih-cnepw sshjvW-h-cnepw A[n-Iw-t]À
PmXn-]m-en-¨n-cp-¶nà F¶-Xmhmw CXn\v ImcWw.'7 BZn-a-Im-e¯v `n¶-am-bn-cp¶ Bcy-{Zm-hnU
kwkvIm-c-§-fpsS {Iam-\p-K-X-amb k¦-e-\-amWv {]mNo\ C´y-bn kw`hn¨-Xv.
kp{ip-Xâ Ime-t¯m-Sp-IqSn NmXpÀhÀWy-¯n\v
ZrV-X-h-¶p-sh¶v A\p-am-\n-t¡-n-bn-cn-¡p¶p. hÀ®m-Sn-Øm-\-¯n-epÅ IÀ½-§Ä¡v
{]m[m\yw sImSp-¯p-sIm-pÅ NnIn-Õm-coXn At¸mÄap-X¡m-WtÃm Bcw-`n-¨Xv.
tKm{X-k-aq-l-¯nsâ hfÀ¨-bpsS Hcp L«-¯nse khn-ti-j-X-tbmSv {_mÒW ta[m-hn-Xzhpw
NmXpÀhÀWyhpw tNÀ¶-t¸mÄ cq]w-sIm Hcp kmaqly k{¼-Zm-b-amWv PmXn-hy-hØ. 8
{]Ir-Xn-bnse
AÛp-X-{]-Xn-`m-k-§Ä¡p-ap-¼n Xe-Xmgv¯n \n¶ P\-hÀ¤-am-bn-cp¶p BZn-a-P-\X.
{]Ir-Xn-bn t]c-dn-bm¯ ]e-Xn-t\bpw AhÀ Bcm-[n-¨n-cp¶p. {_mÒW BK-a-\-t¯m-Sp-IqSn
{_Òmhv, hnjvWp, inh³, Imfn apX-emb lnµp tZh-X-IÄ ChnsS Bcm-[y-cm-bn-¯p-S§n9. AtXmsS
`àn-bpsS ad-hnÂ\n¶p sImv BZn-a-P-\-Xsb NqjWw sN¿m-\pÅ AS-hp-IÄ Bcy-·mÀ
{]tbm-Kn-¨p-Xp-S§n. PmXn-hy-h-Øsb CXn-s\mcp {][m\ Icp-hm¡n amän. k¼-¯nsâ
\sÃm-cp-hiw X§-fpsS ssI¸n-Sn-bn h¶-tXmsS aäp-Å -P-\-§sf IogvPm-Xn-¡m-cmbpw
X§sf taÂPm-Xn-¡m-cmbpw Bcy-k-aqlw ]cn-K-Wn¨p.
PmXn-hy-hØ ASn-a¯
kz`m-h-apÅ Hcp kmaq-ly-hy-h-Ø-bn-te¡v \bn-¡p-I-bm-bn-cp¶p. PmXn-hy-h-Ø-bpsS
auen-I-e-£yw-Xs¶ DbÀ¶-Pm-Xn-¡m-cpsS
ta[m-hnXzw Dd-¸n-¡p-Ibpw Xmgv¶-Pm-Xn-¡m-sc-s¡mv AXv AwKo-I-cn-¸n-¡p-Ibpw
sN¿pI F¶p-Å-Xm-bncp¶p. {_mÒ-WÀ Adnhv Ah-cpsS Ip¯-I-bm¡n; NqjWw AtXmsS
]pXp-cq-]-§Ä BÀÖn¨p. kaq-l-¯n X«p-Ifpw
Ipe-sXm-gn-ep-I-fp-ap-mbn.
""A[y-b\w,
A[ym]\w, bP\w, bmP\w Ch-bm-bn-cp¶p {_mÒWhr¯n-IÄ. Ch-bn A²ym-b\, bP\þZm\-§fpw,
{]Pm-c-£Ww, bp²w Ch-bm-bn-cp¶p £{Xn-b-hr-¯n-IÄ. Irjn, tKmc£, hmWnPyw, Ch-
sshiy-hr-¯n-Ifpw. iq{ZcpsS [À½w aäv aq¶v hÀ®s¯ ]cn-N-cn-¡em-bn-cp¶p.10 ac-¸Wn, I¸Wn, teml-¸Wn, \mbm«v, a¬]m{X
\nÀ½mWw, sNcp-¸p-m-¡Â, £ucw, Ae¡v, aZy-\nÀ½mWw XpS-§nb sXmgn-ep-IÄ sN¿p¶ At\Iw
PmXn-IÄ Dm-bn-cp¶p. Ch-scÃmw NmXpÀhÀWy-¯n\v ]pd-¯m-bn-cp¶p. \mSnsâ
GXp-`m-K-¯m-bmepw GXp tKm{X-¯nÂs]-«-h-cm-bmepw Htc sXmgnÂsN-¿p-¶-hÀ Hcp PmXn F¶
ØnXn-hn-ti-jhpw NmXpÀhÀWy-¯nsâ kzm[o\w
sImp-m-b-XmWv. Hcp PmXn asäm-¶nÂ\n¶v hyXn-cn-à-amb
H¶mWv F¶-dn-bm³ D]-I-cn-¡p-¶Xv PmXn-P-\y-amb IÀ½-§-fmWv. H«pw Abn-¯-an-Ãm¯
]cn-]m-h\ PmXn-bmbn Icp-Xn-bncp¶Xv {_mÒ-Wsc am{X-am-bn-cp¶p.
Bcy-·mÀ
_p²n-ssh-`-hhpw Imbn-I-i-àn-bp-ap-Å-h-cm-bn-cp-¶p-hs{X. AXp-sIm-p-Xs¶ AhÀ
Xt±-i-hm-kn-I-fmb {Zmhn-U-·m-cpsS ]e-Im-cy-§-fnepw CS-s]-«p-Xp-S§n. {ItaW Xmgv¶
Pohn-X-\n-e-hm-c-hp-am-bn-¡-gnª alm-`q-cn-]-£s¯ Bcy-·mÀ PmXn-hy-h-Ø-bnÂ
HXp-¡n-\nÀ¯n. sXmgnepw \ndhpw hÀ¤-hn-th-N-\-¯n-\pÅ D]m-[n-I-fm¡n amän.
NmXpÀhÀWy-hy-h-Øsb \ymbo-I-cn-¡m-\p-Åf {]am-W-§fpw X¯z-§fpw {_mÒ-WÀ
Fgp-Xn-bp-m-¡n-s¡mv AXn\v ZnhyXzw I¸n¨v ssZh-Z-¯-amb \nb-a-am-sW¶v
hcp-¯n-¯oÀ¯p. am{X-aà aX-¯n-sâbpw Úm-\-¯n-sâbpw BNm-c-¯n-sâbpw \mb-I-·m-cmbn
bmKw sN¿m-\pÅ A[n-Im-chpw AhÀ t\Sn-sb-Sp¯p. B[n-]-Xys¯ Ac-¡n-«p-d-¸n-¡p-¶-Xn-\p-X-Ip¶
IrXn-IÄ AhÀ cNn¨p. ssZh-t{]m-àm-sa¶v {]N-cn-¸n¨p sImv Ah-bnse \oN-amb \nb-a-§Ä
Iogvs¸« P\-X-bpsS ta ASn-t¨Â¸n-¨p. Cu Ime-b-f-hn Xs¶ `n¶-hÀ¤-§Ä X½nÂ
kwL-«-\hpw kpZoÀL-amb Gäp-ap-«epIfpw \S-¡p-Ibpw AXnsâ ^e-ambn \¼q-Xncn,\mbÀ
hn`m-K-§Ä IqSp-XÂ tbmPn-¡p-Ibpw sNbvXp. AXm-bXv Hcp-Iq-«À `c-Wm-[n-Im-cn-Ifpw
aäp-Iq-«À `cn-¡-s¸-Sp-¶-h-cp-ambn F¶À°w.
Bcy-aXw
NmXpÀhÀWy-hy-h-Ø-bpsS FÃm-Zq-jy-§fpw kaq-l-¯n {]I-Sn-¸n-¨n-cp¶p. Cusbmcp
hyh-Øn-Xn¡v Adp-Xn-h-cp-¯ns¡m-mWv _n.kn. 6-mw \qäm-n _p²-aXw IS-¶p-h-¶Xv.
_p²³ sshZn-I-a-X-s¯bpw
]utcm-ln-Xy-a-X-s¯bpw ]mtS-\n-tj-[n-¨p-sImpw \ho\ Bibw
{]N-cn-¸n-¨p-sImpw Hcp ]pXnb kmaq-ln-I-hy-hØ sI«n-s¸m-¡p-I-bm-Wp-m-bXv.
aX-¯n-\p-]cn a\p-jy-s\-bm-bn-cp¶p _p²³ IXv. F¶m sshjvWhþssih aX-§-fpsS
hÀ²n-¨p-h-cp¶ iàn-Im-cWw _p²-a-X-¯n\v A[n-I-Imew kaq-l-¯n Dd-¨p-\n¡m³
Ign-ªnÃ. _p²-a-Xs¯ \in-¸n-¨-Xn sshjvWh þssih-a-X§Ä¡vv sNdp-X-Ãm¯ ]¦pv.
_p²-a-Xs¯ Bi-b-]-c-sa-¶-Xn-s\-¡mÄ Imbn-I-am-bn-«mWv ssihþ sshjvW-hÀ t\cn-«Xv.
PmXn-hy-h-Ø-bpsS ISp¯ hnaÀi-I-\m-bn-cp¶ _p²sâ Bi-b-§Ä kaq-l-¯nÂ
B[n-]-Xy-ap-d-¸n-¨m X§-fpsS \ne-\n¸v
tNmZyw sN¿-s¸-Sp-sa¶p
ssih-ssh-jvW-hÀ¡-dn-bm-am-bn-cp¶p.
tIc-f-¯nse PmXn-hy-hØ
""tIc-f-kw-kvIm-c-¯nsâ
ss]Xr-I-hpw tIc-f-k-aq-l-¯nsâ ]qÀho-I-Xbpw ]d-b\pw ]pe-b\pw sNdp-a\pw ae-b\pw
DÅm-S\pw AS-§nb A[xIrXhÀ¤-¯n-tâ-XmWv.11'' Bcy-·mÀ tIc-f-¯nte¡v hcp-¶-Xn-\p-ap¼v
tIc-f-¯n lnµp-a-Xtam NmXpÀhÀWy-hy-h-Øtbm Dm-bn-cp-¶nÃ.
Bcym-[n-\n-th-i-t¯m-sS-bmWv lnµp-a-Xhpw NmXpÀhÀWy-hy-h-Øbpw tIc-f-¯nÂ
kwPm-X-am-b-sX¶v "Cug-hÀ A¶pw C¶pw12 F¶
]pkvX-I-¯n F³. BÀ. IrjvW³ {]kvXm-hn-¡p¶p. _u² {]`mhw Ah-km-\n-¡p-¶-Xp-h-scbpw
tIc-f-¯n PmXn-hy-hØ cq£-am-bn-cp-¶nÃ. {io i¦-c-Nm-cy-cpsS
ssP{X-bm-{X-tbm-sS-bmWv Z£nW `mc-X-¯nse _p²þssP\ aX-§Ä¡v £oWw
kw`-hn-¨p-Xp-S-§n-bXv. Bcy-aXw tNc-cm-Pm-¡-·m-cp-sS-ta hyà-amb \nb-{´-Whpw
B[n-]-Xyhpw Øm]n¨p Ign-ª-tXm-sS-bmWv _p²-a-Xm-\p-bm-bn-IÄ lnµp-aX
A\p-bm-bn-I-fm-bn-¯oÀ¶-sX¶v ]dbmw.
]mWÀ, ]d-b³, Nmtâm³
(Nm¶mÀ), Dg-hÀ, ]c-h-X³, Bb³ XpS-§nb t]cp-I-fn Adn-b-s¸-«n-cp-¶Xv sXmgn-ensâ
ASn-Øm-\-¯nepÅ P\-hn-`m-K-§-sf-bm-bn-cp¶p. Bcym-[n-\n-th-i-t¯msS tIc-f-¯nÂ
IpSn-tb-dn-¸mÀ¯ {_mÒ-WÀ ]n¶oSv kwL-Sn-X-i-àn-bmbn hfÀ¶p. X¶n-an¯w PmXn-hy-hØ
Iptd-¡qSn thK-¯n \S-¸n-embn. 8-mw
\qäm-nsâ D¯-cmÀ²-¯n\pw 9-mw \qäm-nsâ Bcw-`-¯n-\p-an-S-bn ChnsS {_mÒ-WÀ
cmjv{So-b-¯n Imcy-amb kzm[o\w sNep-¯n-Xp-S§n. AtXmsS PmXn-hy-hØ Bcw-`n¨p
XpS-§p-I-bmbn.
kwL-Im-e-¯nsâ
BZy-Z-i-I-§-fn PmXn-hy-hØ {]mtbW efn-X-am-bn-cp¶p. ""F.Un. cmw
\qäm-n\pw AXn-\p-ap¼pw cq]-sa-Sp-¯n-cp¶ Nne kwLIme-Ir-Xn-I-fnÂ
PmXn-k-{¼-Zm-b-s¯-¸än bmsXmcp kqN-\-bp-anÃ''13 hnhn[ PmXn-IÄ A¶pw tIc-f-¯n-ep-m-bn-cp-s¶-¦nepw
Ah X½n Gä-¡p-d-¨ntem,hnth-N-\tam Dmbn-cp-¶nÃ. ]mWÀ,
]d-bÀ, Ipd-hÀ, thSÀ XpS-§nb hn`m-K-§Ä¡v kaq-l-¯n BZ-c-Wo-b- Øm\w I¸n-¨n-cp¶p.
]mWÀ _p²n-]-chpw kmwkvIm-cn-I-hp-amb kn²n-I-fn {_mÒ-Wsc AXn-i-bn¨p. I]n-eÀ
XpS-§n-Ihn-IÄ ]n¶m¡ hn`m-K-¯nÂs¸-«-hm-cm-bn-cp¶p. ]mW-·m-scbpw aäpw kwc-£n-¡pI
cmPm-¡-·mÀ X§-fpsS IÀ¯-hy-ambn IcpXn. ]mWÀ cmP-k-Z-Êp-I-fnepw
{]`p-a-µn-c-§-fnepw \nÀ_m[w IS-¶p-sN-Ãm³ A¶v XS-Ê-§-sfm-¶p-ap-m-bn-cp-¶nÃ.
""{Zmhn-U-kw-kvIm-c-¯nÂ
PmXn¡p hen-b-Øm\w I¸n-¨n-cp-¶nÃ. FÃm-sXm-gnepw A`n-am-\-I-c-ambn
Icp-Xn-bn-cp¶p. ]\-sN-¯p¶ hnÃ-h\pw hnÃp-ta´n ]S-ho-«n Ign-bp¶ tNI-h\pw
cmPy-am-fp¶ Bfp-h\pw PmXn-bn `n¶-cm-bn-cp-¶nÃ. ]pd-\m-\q-dn am¦p-Sn-¡o-gmÂ
kqNn-¸n-¡p-¶Xv A¶v sXs¡-C-´y-bn XpSn-bÀ (XpSn-sIm-«p-¶-hÀ) ]d-b³ (]d
ASn-¡p-¶-h³) ]mW³ (]m«v Ipe hr¯n-bm-bn-«p-Å-h³) IS-¼³ (IÀj-I³) F¶v \mev
PmXn-¡mtc Dm-bn-cp-¶p-Åp-sh-¶mWv 14. sXmgn-e-[n-jvTn-X-amb Hcp PmXn Xncnhv
Dm-bn-cp-s¶-¦nepw sshZnI amXr-I-bn-epÅ NmXpÀhÀWyw {]Nm-c-¯n h¶n-cp-¶nÃ.
kv{XoIÄ¡v kaq-l-¯n ka-Xz-]qÀ®hpw BZ-c-Wo-b-hp-amb Øm\w \ÂIn-bn-cp¶p. KÔÀÆw
DÄs¸sS ]e hnhm-l-co-Xn-Ifpw kwL-Im-e¯v \ne-\n-¶n-cp¶p. ]mW-sc-t¸m-epÅ Ihn-IÄ
cmPm-¡-·m-tcm-sSm¯v sIm«m-c§-fn-emWv hkn-¨n-cp-¶Xv. A¶v BÀ¡pw hnZym-`ymkw
\ntj-[n-¨n-cp-¶nÃ. ]d-bÀ, Ipd-hÀ, thSÀ, ]mW³ F¶n-§s\ C¶v lcn-P-\-§-fn s]Sp¯n
hyh-l-cn-¡m-dpÅ an¡-hcpw A¶v hnZym-k-¼-¶-cm-bn-cp¶p. ""alm-Ihn ]c-WÀ
]mW\pw, CfwtIm ASn-IÄ Xob\pw, Agnin sImÃ-¸-Wn-¡m-c-\p-am-bn-cp¶p. Ccp-]-tXmfw
lcn-P\ Ih-b-{Xn-Isf kwL-Im-e¯v ImWmw.'15
kwL-Im-e-L-«-¯nsâ
Ah-km-\-am-Ip-t¼m-tg¡pw PmXn-hy-hØ tIc-f-¯n ià-ambn XpS§n. PmXn-k-{¼-Zmbw
ZrVo-I-cn-¡p-¶-Xn\pw AXn\v kmÀÆ-{Xn-I-amb {]Nm-cw-\ÂIp-¶-Xn\pw A\p-Iq-e-amb
kml-N-cy-am-bn-cp¶p A¶v tIc-f-¯n-ep-m-bn-cp-¶Xv. \¼q-Xn-cn-amÀ¡v km¼-¯nI
cmjv{Sob taJ-e-I-fn e`n¨ kzm[o-\-i-àn-X-s¶-bmWv CXn {][m\w. amam¦ atlm-Õh
k`-bnÂsh¨v PmXn-hy-h-Ø-tbbpw Abn-¯-mNm-c-t¯bpw Nn«-s¸-Sp-¯n-s¡m-pÅ
Xocp-am-\-§Ä FSp-¯n-cp¶p. sXmgn-ens\ ASn-Øm-\-am-¡nbpw aäp-hn-[-¯nepw PmXn-IÄ¡v
D¨-\o-NXzw IÂ]n-¡p-Ibpw AXn\v tIc-f¯n AwKo-Imcw t\Sn-s¡m-Sp-¡p-Ibpw sNbvXXv
amam¦ k`-bm-sW¶v ImWmw. Cu {]tXy-I-X-bmWv tIc-f-¯n PmXn-hy-h-Øbpw AXns\
ASn-Øm-\-s¸-Sp-¯n-bpÅ Abn-¯hpw aäpw cq£-am-bn-¯o-cm³ Imc-W-am-bn-¯oÀ¶-sX¶v
A\p-am-\n-t¡-n-bn-cn-¡p¶p.
{InkvXp-hÀjw
Bcw-`n-¡p-¶-Xn\v sXm«p-ap-¼pÅ Zi-I-§-fn ssP\þ _u² {_mÒW aX-§Ä tIc-f-¯n-te¡v
IS-¶p-h¶p. {ItaW Hcp hn`mKw P\-§Ä Cu aX-§-fn-te¡v BIÀjn-¡-s¸«p.
FÃm-a-X-§-tfmSpw ka-`mhw ]peÀ¯p¶ hnime a\-kvI-cm-bn-cp¶p A¶s¯ P\-§Ä.
Ime-m´-c-¯n Cu aX-§Ä {Ia-{]-hr-²-amb hnIm-kw-t\-Sp-Ibpw Ah-bpsS ap{Z-IÄ tIcf
kwkvIm-c-¯n ]Xn¸n-¡p-Ibpw sNbvXp. _p²-aXw £bn-¡p-Ibpw lnµp-a-X-¯n\v kmÀÆ-{Xn-I-amb
{]Nmcw kn²n-¡p-Ibpw sNbvX-t¸mÄ Ahcpw lnµp-¡-fmbn amdp-I-bm-Wp-m-bXv. ]t£
]n¶o-S-hsc hÀ®-hy-h-Ø-bpsS shfn-bn-te¡v amän-\nÀ¯p-I-bmWv sNbvbXv. am{X-aÃ
sXmgn-en-sâbpw km¼-¯n-I-Øn-Xn-bp-sSbpw ASn-Øm-\-¯n Ah-sc-¯s¶ hyXykvX
PmXn-¡m-cm-bn-¯n-cn¨p. Ch-scms¡ tNÀ¶-XmWv Abn¯ PmXn-¡m-cmb AhÀ® hn`mKw.
"tIc-f-¯nÂ
Adp-]-¯n-\mev PmXn-I-fm-Wp-m-bn-cp-¶Xv. {_mÒ-W-cn F«v, \yq\-hÀ¤-¡mÀ cv,
A´-cmf PmXn ]{´v, iq{ZÀ ]Xn-s\«v, inev]n Bdv, ]Xn-X-·mÀ ]¯v, Xmgv¶ PmXn-¡mÀ
F«v F¶n-§s\ BsI ae-bm-f-¯n Adp-]-¯n-\mev PmXn-I-fp-s¶v ]d-ªmepw ]ns¶bpw
PmXnbpw PmXn-bn PmXn-bp-ambn F{Xtbm hI-t`-Z-§Ä Chn-sS-bpv.'16 ]e PmXn-IÄ¡pw Ahm-´c hn`m-K-§-fpv. {_mÒ-W-cnÂ
X{¼m-¡fpw BVy-·mcpw Hm¯-·mcpw Hm¯-n-Ãm-¯-hcpw aäp-ambn At\Iw hn`m-K-§-fpv.
Hmtcm Iq«cpw X§-fm-Wv tate-¡n-S-¡m-sc¶v hniz-kn-¡p¶p. DZm-l-c-W-¯n\v Xangv
{_mÒ-WÀ tIc-f-¯n-ep-s-¦nepw Chn-Sps¯ {_mÒ-Wcpw Ahcpw hyXykvX
PmXn-I-sf-t¸m-se-bmWv s]cp-am-dp-¶Xv. aäp ]e PmXn-I-fp-sSbpw DÛhw KpW-¯n-sâbpw
sXmgn-sâbpw ASn-Øm-\-¯n-em-bn-cp¶p.
PmXn-hy-hØ Dm-¡p-¶-Xn\v
Bcy-·mÀ cmjv{Sobiàn-bpÅ cmPm-¡-·msc £{Xn-b-cm¡n. km¼-¯nI iàn-bp-Å-hsc
sshiy-cm¡n. Xmgv¶ PmXn-¡msc iq{Z-cp-am¡n amäp-I-bm-Wp-m-bXv. Hmtcm PmXn-¡mcpw
{_mÒ-W-cn \n¶v C{X-Zq-sc-hsc amdn \n¡Ww F¶p N«-ap-m-¡nb Hcp Ncn-{X-amWv
PmXnsb
kw_-Ôn-¨n-S-t¯mfw tIc-f-¯n-ep-Å-sX¶p ]dbmw. A§s\ ""cmPy-`mcw
ssIh-i-apÅ £{Xn-b\pw ssZh-¯nsâ {]Xn-]p-cp-j-·m-cm-sW-¶-`n-am-\n-¡p¶ {_mÒ-Wcpw
\S-¯nb KqVm-tem-N-\-bpsS ]c-a-cq-]-amWv PmXn. 17'
[nj-Wm-k-¼-¶-cmb
]ptcm-l-nX-·m-cm-bn-cp¶p BZy-Ime Bcy-·m-cn A[n-Ihpw. AhÀ Hmtcm PmXn-¡n-S-bnepw
Abn¯w F¶ Zpcm-Nmcw GÀs¸-Sp¯n. {Iqc-ap-J-t¯m-sS-bmWv Abn¯w Cu Ime-L-«-¯nÂ
\ne-\n-¶n-cp-¶Xv. ""Abn-¯s¯ PmXn-IÄ X½n-epÅ AI¨ A\p-k-cn¨v
{Ia-s¸-Sp-¯p¶p. PmXn-bpsS ASn-Øm-\w-Xs¶ ]c-¼-cm-K-X-amb [À½m-N-c-W-co-Xn-Isf
ASn-Øm-\-s¸-Sp-¯n-bpÅ {Kq¸p-I-fmWv 18.' Abn¯w temI¯v asä-hn-sSbpw CÃm¯ HtcÀ¸m-SmWv.
D¶-X-Pm-Xn-¡m-c\v XmW-Pm-Xn-¡m-c\ sXmSmt\m Xomt\m ]mSnÃ. PmXn-¡-\p-k-cn¨v
Xo-en\v AIew \nÝ-bn-¨n-cp¶p. tIc-f-¯n Hcp \mbmSn \¼qXncn-bn \n¶v 22 aoäÀ
AI-sebpw Xn¿ (Cug-hÀ)\n \n¶v 13 aoäÀ AI-sebpw \n¡Ww; Xn¿-\m-Is« \¼q-Xn-cn-bnÂ
\n¶v 10 aoäÀ AI-sebpw.kao-]-Imew hsc Hmtcm PmXn-¡mÀ¡pw Hcp DbÀ¶ PmXn-¡m-csâ
ho«nepw ]cn-k-c-§-fnepw C{X-Zqcw hsc sNÃm-sa¶pw sNÃm³ ]mSn-söpw
N«-ap-m-bn-cp¶p. ""a\p-jy-\n-µbpw {Iqc-Xbpw IqSn-¡qSn Xoepw
(ASp-¯p-Iq-Smbva) ZrjvSn-tZm-jhpw (Ip-Iq-Smbva)hsc F¯n-¨-XmWv tIc-f-¯nse
Abn-¯m-Nmcw 19.
Abn-¯hpw Xoepw sXmSoepw hn[n-IÂ]n-X-am-sW¶v 20-mw \qäm-nsâ {]mcw-`-L-«-¯nÂ
AhÀ®-k-ap-Zmb t\Xm-¡Ät]mepw AwKo-I-cn-¡p-¶-X-c-¯n \¼q-Xn-cn-am-lm-ßyhpw
{_mÒ-W-ta-[m-hn-Xzhpw tIc-f-¯n ià-am-bn-cp-¶p-sh¶v ]«w Pn. cma-N-{µ³ \mbcpw 20.'
PmXn-k-aq-l-{]-Xyb imkv{X-a-\p-k-cn-¨p-t]mepw A\m-h-iy-amw-h®w _o`-Õhpw Bß-]o-T-\m-]-chpw _p²n-iq-\y-hp-amWv tIc-fo-b-k-aq-l-¯nsâ
Abn-¯m-Nm-c-\n-jvT-sb¶v ]n.sI. _me-Ir-jvW\pw 21. A`n-{]m-b-s¸-Sp-I-bp-mbn.
tIc-f-¯nÂ
Irjn-¡m-c\pw DS-a-IÄ¡pw X½n At\Iw X«p-I-fp-m-bn-cp¶p. PmXn-hy-h-Øbpw
`qan-bpsS Ah-Im-ihpw sXm«p-cp-½n-bmWv tIc-f-¯n Dm-bXv. tNc-tNm-f-bp-²-¯nsâ
^e-ambn [mcmfw kz¯p-¡Ä t£{X-§-fpsS ]cn-[n-bn h¶p-tNÀ¶p. AtXmsS kaql-¯nÂ
DÅ-h\pw CÃm-¯-h\pw F¶n-§s\ cp-X-«p-IÄ DS-se-Sp¯p. `qhp-S-aØX-bn-epÅ
Ak-a-Xz-amWv kaq-l-¯n AKm-[-amb hnS-hp-Ifpm-¡n-b-sX¶v ]dbmw.
knÔp-Kw-Km-k-a-X-e¯v Ønc-am-bn-Xm-a-kn-¨p-sImv Irjn-bnepw I¶p-Imen hfÀ¯-enepw
GÀs¸-«p-Po-hn-¨p-t]m-¶n-cp¶ {]mIr-X-P-\-X-bn A¶p-hsc CÃm-Xn-cp-¶Xpw aäv
P\-Xbv¡v Dm-bn-cn-¡m³ CS-bp-Å-Xp-amb Hcp khn-ti-j-{]-h-WX {]Xy-£-s¸-«p-Xp-S§n.
""ImÀjn-I-Z-i-bn Cu {]h-WX hf-sc-tbsd hfÀ¨-{]m-]n¨p.
aäp-Å-h-sc-sImv ]Wn-sN-¿n-¸n¨v Ah-cpsS {]b-Xv\-^-ew-IqSn
`pPn-¨p-Xp-S-§n-b-tXm-sS-bmWv `qkz-¯p-Å-hcpw CÃm-¯-hcpw F¶ cp-hn-`m-K-§Ä
Dm-bXv. 22''
A¡m-e¯v AhÀ®-hn-`m-K-§sf
Xmgv¯n-sI-«m³ {_mÒ-W-aXw aq¶v coXn-I-fmWv kzoI-cn-¨Xv. km¼-¯nIw, `qan-bpsS
taepÅ Ah-Imiw, _p²n-]-c-amb Imcy-§Ä F¶n-h-bm-Wh. FÃm-hn[ hnÚm-\-k-¼m-Z\ amÀ¤§fpw
XmW-Pm-Xn-¡m-cp-sS-apav_n sIm«n-b-S-¡-s¸-«n-cp¶p. AXp-sImp Xs¶
hÀ¤-aÀ±-\-t¯-¡mÄ {Iqchpw ss]im-Nn-I-hp-amb H¶m-bn-cp¶p PmXn-aÀ±\w F¶p-]-dbmw.
hÀ¤-aÀ±-\-¯n km¼-¯n-I-Nq-j-Whpw B km¼-¯n-I-Nq-j-Ws¯ \ne-\nÀ¯m³ Bh-iy-amb
cmjv{So-b-aÀ±-\-hp-amWv DÅXv. AtX-k-abw PmXn-aÀ±-\-¯nÂ
aÀ±n-X-hn-`m-K-¯n-sâ-t\sc hwi-]-c-amb AI-än-\nÀ¯Â A\p-jvTn-¡p-I-bm-bn-cp¶p.
AXp-sImp Xs¶ 16-mw \qäm-p-ap-XÂ 19-mw \qäm-nsâ a²yw-h-sc-bpÅ Chn-Sps¯
PmXn-hy-hØ Z£n-Wm-{^n-¡-bnse A¸mÀ¯o-Un\v (hwi-]-c-amb AI-än-\nÀ¯Â) GI-tZiw
Xpey-am-bn-cp¶p. AhnsS sXmgn-en-sâbpw \nd-¯n-tâbpw hyXym-k-¯n-emWv
AI-än-\nÀ¯n-bn-cp-¶-sX-¦n ChnsS taÂPm-Xn-¡m-cnÂ\n¶pw IogvPm-Xn-¡msc Iptd-hmc
AI-än-\nÀ¯pI F¶ hnt{Zm-l-]-c-amb BNm-c-\-S-]-Sn-bmWv ]n´p-SÀ¶v h¶n-cp-¶-sX¶v
am{Xw.
BZy-Im-e¯v
`qan-bp-sSbpw k¼-¯n-sâbpw Ah-Im-in-IÄ \¼q-Xn-cn-am-cm-bn-cp¶p. kaq-l-¯nse
Ah-cpsS Øm\-am-\-§Ä Bcmepw tNmZyw sN¿-s¸-«n-cp-¶nÃ.
kÀÆ-i-à-amb \¼q-Xn-cn-ta-[m-hn-Xz-¯n³
Iogn tIc-f-¯n hfÀ¶p-h¶ Xntbm-{Im-änIv ^yqU-en-k-¯nâ ZpÀ`-K-k-´-Xn-bm-bn-cp¶p
tIc-f-¯nse PmXn-hy-h-Ø-sb¶pw ""kzmÀ°-I-am-b-Nq-jWw \nÀ®m-b-I-amb Hcp
kmaq-ln-I-]p-tcm-K-Xn-bm-bn-¯o-cp-¶{X {]Ir-Xm-Ô-amb Hc-h-Ø-bm-bn-cp¶p tIcf
kaq-l-¯n-tâ-sX¶pw23''
]n.sI. _me-Ir-jvW³ A`n-{]m-b-s¸-Sp-¶pv.
tIc-f-¯nÂ
{_mÒ-W-k-ap-Zmbw \S-¸n-em-¡nb PmXn-hy-h-Ø-bpsS ImTn\yhpw {Iqc-Xbpw
Gä-hpw-Iq-Sp-X A\p-`-hn-¡m-\n-S-h¶ P\-hÀ¤-§-fmWv ]mWÀ, ]d-bÀ, ]pe-bÀ XpS-§nb tIc-f-¯nse
BZna kap-Zm-b-¡mÀ.
ASn-¡p-dn-¸p-IÄ
1. ]pdw 76-77 "tIc-f-N-cn{Xw', F.
{io[-c-ta-t\m³þ 1967
2. ]pdw 13, "tIc-f-N-cn-{X-¯nse
Ah-K-Wn-¡-s¸« GSp-IÄ' sN´m-c-tÈcn Sn.F¨v.]nþ 1970.
3. "ae-_mÀ am¼Â,' hneyw temK³
4. Page 117: Quotted in Dravidian India by T.R.
Sesha Iyengar MA.
5. ]pdw 54 "tIcf kwkvImcw' tPmk^v, CS-a-dpIv
1971
6. ]pdw 470. "EtKzZw alm-`mjyw ' 10 kq. 90,
H.Fw.kn. \mcm-b-W³ \¼q-Xn-cn-¸mSv, hmeyw 8. 1976.
7. ]pdw 13 "tIcf Ncn-{X-¯nse Ah-K-Wn-¡-s¸«
GSp-IÄ' sN´m-c-tÈcn Sn.F¨v.]n. 1970
8. ]pdw 114 "tIcf Ncn-{X-[mc' sN´m-c-tÈcn
Sn.F¨v.]n. 1978
9. ]pdw 17. {]mNo-\-tI-cfw (\memw ]Xn¸v) iqc-\mSv
Ipª³ ]nÅ
10. ]pdw 679. "hniz-hn-Úm-\-tImiw' (PmXn-IÄ),
hmeyw 6 (FUn.) Kp]vX³\m-bÀ 1989
11. ]pdw 55. "tIc-f-N-cn-{X-hn-Nmcw' kn.sI.
Icnw 1967
12. ]pdw 40 "Cug-hÀ A¶pw C¶pw' F³.BÀ.IrjvW³
1967
13. ]pdw. 111 "tIcf Ncn-{X-[mc' sN´m-c-tÈcn
Sn.F¨v.]n. 1978
14. ]pdw 100 "kwkvIm-c-¯nsâ \mgnI IÃp-IÄ
(]pXnb ]Xn¸v) Cfw-Ipfw Ipª³]nÅ 1964
15. AtX ]pkvXIw. ]pdw 22
16. ]pdw 242 "hniz-hn-Úm-\-tImiw' hmeyw A©v.
(FUn) Fkv. Kp]vX³\m-bÀ þ 1989
17. ]pdw 13 "lcn-P\w' F.sI. tKm]m-e³, 1971
18. ]pdw 282 "hniz-hn-Úm-\-tImiw' þ hmeyw þ
6-1970
19. ]pdw 1 "Abn-t¯m-¨m-S\w' F³.BÀ. IrjvW³
(Ah-Xm-cnI sI. A¿-¸³) 1963
20. ]pdw 173-174 "\mbÀ kap-Zm-b-¯nsâ CXn-lmkw'
]«w Pn. cma-N-{µ³\m-bÀ þ 1987
21. ]pdw 321, "PmXn-hy-h-Øn-Xnbpw
tIc-f-N-cn-{Xhpw' ]n.sI. _me-Ir-jvW³, 1997.
22. ]pdw 287, "hniz-hn-Úm-\-tImiw' þ 1970
23. ]pdw 344, "PmXn-hy-h-Øbpw
tIc-f-N-cn-{Xhpw' ]n.sI. _me-Ir-jvW³, 1997
Subscribe to:
Posts (Atom)


